เข้าใจ

วันหยุดยาว ขออัพทีละวันเลยนะ...

ศุกร์ 27 ก.ค.---> เริ่มตอนเช้ามารีบเคลียร์งานอย่างด่วน เพราะว่าลาตอนบ่ายจะกลับบ้าน บ่ายโมงก็เข้าหาดใหญ่แล้วก็ไปตลาดเกษตรเพื่อจะไปขึ้นรถตู้ รอ ร๊อ รอ เกือบบ่ายสามครึ่งถึงจะได้ขึ้นรถ ถึงนครฯก้อ 18.30 แล้ว ก็รีบไปคิวรถตู้ทุ่งสง แต่เจ้ากรรม พระเจ้าไม่ช่วยรถหมด! ต้องไปหาแท๊กซี่อีก มีผู้โดยสารอย่แล้ว 2 คน พอหลินกับน้องเมญ์ไปถึงก็รวมเป็น 4 คน ต้งรออีก 2 คน( แท๊กซี่เค้านั่ง 6 คน )  เลยออกตังเพิ่มอีกคนละ 20 รถจะได้ออกเลย แล้วรถที่นั่งก็ อืม....ไม่มีคำบรรยาย คือ ตอนที่กลับฝนมันตกไง รถเก่ามากแล้ว ที่ปัดน้ำฝนพอปัดไปทางซ้ายก็ง่อกแง่กๆ ไอ้ตอนที่ปัดมาทางซ้ายนี่ซิ ก้านที่ปัดน้ำฝนปัดแรงไปหน่อย กระเด็นออกมาทางกระจกมองซ้าย ห้อยร่องแร่งอยู่อย่างนั้น แต่ก็มาถึงทุ่งสงอย่างปลอดภัย พี่จุ๋มกับน้ามิตรมารับ ถึงบ้านตอน 2 ทุ่มกว่า กินข้าวกับย่า อร่อยมากๆๆๆๆๆๆ เป็นของที่อย๊าก อยากกิน ย่ากินข้าวได้มาก ดีใจๆๆๆๆ เพราะว่าย่าผอม คืนนี้นอนกับย่า คุยกัยย่หลายอย่าง ย่าสอนอะไรเยอะแยะมากมาย แล้วก็ได้รุ้ว่าที่พ่อกับแม่หย่ากัน มันไม่ได้เกิดจากเค้าทะเลาะ หรือว่าใครไปมีคนอื่น แต่เป็นความจำเป็นที่เล่าตรงนี้ไม่ได้ ฟังจากที่ย่าเล่าทำให้รู้ว่า หลินไม่ได้เป็นส่วนเกิน ไม่ได้ไม่มีใครรัก พ่อรักหลินแต่มันเป็นเรื่องของความจำเป็นที่ต้องแยกกับแม่ ย่าบอกว่าวันนี้พ่อพาหลินมาหาย่า พ่อร้องไห้ด้วย ฟังแล้วก็อึ้งเพราะพ่อคนที่หลินเห็นมาตลอดคือผู้ชายที่เข้มแข็งและดุ จุดนี้ทำให้ปมบางอย่างในใจหายไป เพราะหลินเคยคิดอยู่เสมอว่าไม่มีใครรัก ไม่มีใครต้องการ เพราะฉะนั้นหลินถึงตั้งใจเรียน เรียนให้ดี เพราะหลินคิดว่ามันจะทำให้พ่อรักหลินสนใจหลินมากขึ้น แต่ฟังเรื่องต่างๆจากย่าแล้วความคิดตรงนี้หายไป เพราะยังไงๆย่า พ่อและแม่ก็รักหลินอย่างไม่มีเงื่อนไขอยู่แล้ว เพราะงั้นสบายใจได้แล้วนะตัวเองงงง

เสาร์ 28 ก.ค.---> ตื่นมาตักบาตรไม่ทัน แต่ย่าบอกว่าย่าตักเผื่อแล้ว กินข้าวเสร็จก็รอให้ต้นมา ต้นสอบบรรจุได้แถวๆบ้าน เลยให้หลินช่วยหาบ้านเช่าให้ ได้บ้านเพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ เจ้าของบ้านเป็นญาติกับย่าด้วย พอต้นมาดูบ้านโอเค เสร็จเรื่องต้นก็ชวนย่าไปบ้านพี่จุ๋ม ย่าไปเยี่ยมตาสงด้วย ตาสงไปไหนไม่ไหวมา 2-3 ปีแล้ว เยี่ยมตาสงเสร็จมานั่งกินมังคุดกับเงาะที่บ้านพี่จุ๋ม พอดีพี่สาวน้ามิตรเค้าจะไปดูดวงกัน ก็ตามเค้าไปด้วย ของหลินเค้าบอกว่าปีนี้ม่ายค่อยดี แต่พออายุ 26-27-28-29-30 จะดี เรื่องงานก็เรื่อยๆ แต่จะไม่ถึงกับดีสุดๆ ถ้ายังทำงานให้คนอืน แสดงว่าทำกิจการเองจะดีกว่าใช่มั้ยเนี่ยะ คืนนี้ว่าจะดู AF4 แต่ง่วงนอนโคตร หลับคาทีวีบ้านอาอิ๋วเลย

อาทิตย์ 29 ก.ค.--> ตื่นเช้าเช็กเน็ตว่าใครออกจากบ้าน AF ปรากฏว่าเป็น แจ็ค V2 เสียดาบว่ะ ผู้ชายออกอีกแระ วันนี้ย่าไปวัดกับอาอิ๋ว แต่หลินไม่ได้ไปต้องเข้านครฯ น้าลิ้มโทรมาบอกว่าวันนี้ยายจะฉีดสีหัวใจเผื่อดูว่ามีปัญหาตรงไหน มันก็ดีนะจะได้รักษาให้ตรงจุดไปเลย ถึงนครฯก็เล่นกับโตโต้ แม่บอกว่าโตโต้ก็เพิ่งไปโรงบาลมาเพราะว่าฉี่เล็ด แบบโต้ฉี่บ่อยมากๆๆๆๆ หลินไปนั่งเล่นกับโต้อยู่ 15 นาที 3-4 นาทีโตวิ่งไปฉี่ตลอด บางทีก็ฉี่ออก บางทีก็ม่ายออก ตลอด 15 นาทีที่เล่นกันโต้จะทำหน้าเหมือนเบ่งฉี่อยู่บ่อยๆ ถามว่าเจ็บจู๋ป่าว โต้ก็ว่าไม่เจ็บ แต่ปวดฉี่ ย่าโตโต้บอกว่าถ้าเล้นเพลินๆ ก็จะไม่ฉี่ แต่ถ้าว่างนิดนึง เหมือนว่าเค้านึกได้ก็จะไปฉี่อีก เค้ากะลังสงสัยว่าเป็นอาการเกี่ยวกับจิตรึป่าว แบบเรียกร้องความสนใจไรเงี้ยะ แต่โต้ก็ไม่มีปัญหาอะไร คงต้องให้หมอเฉพาะทางดู ตอนบ่ายลุงเหมือนมารับไปแก้บนที่วัดนางพระยา ยายเอียดไปด้วย ที่วัดนี้เป็นต้นกำเนิดของจตุคามฯเลยนะ มีองค์จตุคามฯใหญ่มากเลย แล้วก็มีนางพระยาที่เป็นแม่ของท้าวจตุคามฯอยู่ที่วัดด้วย วัดอยู่ที่กับแม่น้ำที่ไหลออกอ่าวไทย โชคดีได้เจอเจ้าอาวาส ท่านบอกว่าวัดจะทำพิธีปลุกเสกจตุคามฯกลางแม่น้ำวันที่ 18-19-20 สิงหา เสร็จจากวัดบอกแม่ว่าอยากกินกุ้ง ก็ไปกินกันที่ร้านติดเล เป็นร้านเล็กๆ มองเห็นแหลมตะลุมพุกได้ด้วย ไปกัน 4 คน สั่งหอยแครงลวกเอาสุกๆ ยำรวมมิตรทะเล ปลากะพงลวกจิ้มแล้วก็กุ้งขาวอบเกลือ โค้กขวดเล็ก 1 น้ำแข็ง 1 ถัง น้ำเปล่า 1 ขวด ทั้งหมด 523 บาท ถูกมากๆๆๆๆๆๆๆ กุ้งอบเกลือก็หลายตัว ว่าจะไปอีกเวลากลับบ้านคราวหลัง ตอนเย็นน้าลิ้มโทมาบอกว่ายายฉีดสีหัวใจเสร็จแล้ว หัวใจยายมีปัญหามาก เส้นเลือด 3 เส้น มีปัญหาทั้งหมด ตันไปเลย 1 เส้น ตีบอีก 2 เส้น มีหินปูนเกาะที่หัวใจอีกด้วย ต้องทำบอลลูน หรือไม่ก็ต้องผ่าตัด แล้วยายอายุเยอะ 76 แล้ว ไม่รู้ร่างกายจะทนไหวรึป่าว แต่ถ้าไม่ผ่า ต่อไปเวลายายเจ็บหัวใจอีก ก็ช็อกไปเลย หมอยังแปลกใจว่ายายเป็นเยอะขนาดนี้ แต่ทำไมอาการแสดงออกไม่เยอะ ตามปกติแล้วคนที่เป็นขนาดยาย เวลาเจ็บหน้า จะเจ็บมากๆๆๆๆๆๆ ทนไม่ไหว เหมือนมีรถมาทับบนหัวใจ แถมตอนที่ยายเป็นตอนอยู่บ้าน หมอที่นครฯ ยังตรวจไม่พบอีกว่าเป็นโรคหัวใจ แม่ น้าบ่าว ย่าเอียด ยายมองเครียดกันหมอ มีหลินที่พยายามพูด พยายามบอกว่าหมอเค้าเก่งๆทั้งนั้นเดี๋ยวก็หาย ปากหลินก็พูดไปแต่ในหัวก็เครียดดดดดดดด ปวดหัวตุบๆเลย

จันทร์ 30 ก.ค.--> แม่วุ่นหาตั๋วไปกรุงเทพฯ หลินก็เตรียมตัวจะกลับสงขลา ตกลงว่ายายจะทำบอลลูนหัวใจวันอังคารตอน 6 โมงเช้า ที่บ้านก็ขึ้นไปกรุงเทพฯกันหมด แม่บอกว่าใจไม่ดีเลย หลินก็บอกว่าหมอเค้าช่วยสุดความสามารถอยู่แล้ว ที่เหลือก็แล้วแต่บุญของยาย เครียดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อังคาร 31 ก.ค.--> เจ็ดโมงแม่โทรบอกว่าถึงกรุงเทพฯแล้ว แต่ไม่ทันเจอยาย เพราะว่าทีมหมอพร้อมแล้วก็เลยเข้าไปก่อนเวลานัด หลินก็เข้าออฟฟิศ แม่บ้านมาทำความสะอาด เพราะบอสมาถึงคืนนี้ 9 โมงแม่โทรมาอีกบอกว่า หมอยิงบอลลูนไม่ผ่านทั้ง 2 เส้น นั่นหมายความว่าต้องผ่าตัด แต่ไม่รู้ว่าจะผ่าวันนี้เลยมั้ย แม่คุยๆอยู่ก็บอกให้หลินคุยกับน้าลิ้ม หลินรู้ได้เลยแม่ร้องไห้อีกแล้ว น้าลิ้มก็เครียดมากพูดแต่ว่า มันเสี่ยงๆๆๆๆๆ หลินก็บอกว่าไม่ว่าผลจะออกมายังไงเราต้องยอมรับ ถ้าการผ่าตัดสำเร็จ ยายปลอดภัยและหาย ก็โชคดี แต่ถ้าไม่ใช่....................เราก็ต้องไม่โทษตัวเอง เพราะเราทุกคนเห็นตรงกันว่าเสี่ยงผ่าตัดเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด น้าลิ้มบอกว่าจะให้ตังซื้อตั๋วเครื่องบิน อยากให้หลินขึ้นไป แต่มันติดตรงบอสมานี่แหละ ไม่รู้ซิ บางทีที่ว่าจะขึ้นไปกรุงเทพฯเดือนตุลาอาจจะเปลี่ยนเป็นต้นกันยาก็ได้ บริษัทน้าลิ้มไม่มีใครดูแลเลย

*** ขอให้การผ่าตัดสำเร็จ ยายปลอดภัย เป็นร่มโพธิ์ ร่มไทรให้ลูกๆ หลานๆ ไปนานๆ ***