ของขวัญวันเกิด ภาค 1

ณ วันที่ 26 มกราคม 2525

เด็กหญิงชอบงอแง ถือกำเนิดมาในวันนั้น

ท่ามกลางความดีใจของญาติๆฝ่ายแม่ เพราะเป็นหลานคนแรก

และท่ามกลางความยินดีของญาติๆทางพ่อด้วยเช่นกันนนน

ดีใจกันได้ไม่นาน ก็ต้องใจเสียไปตามๆกัน

เพราะเด็กหญิงมีปัญหาเกี่ยวกับลำไส้

กินไรๆ ไปก็อ๊อกตลอด

เด็กหญิงเลยถูกจับเข้าตู้อบนานนับเดือน ตั้งแต่อายุไม่ครบ 2 เดือนดี

ญาติๆ เห็นพ้องต้องกันว่า ต้องเป็นชื่อให้เด็กหญิงโดยพลัน

เด็กหญิงจึงมีชื่อใหม่ว่า ธนิตา มาตั้งแต่บัดนั้น ( แต่ก่อนชื่อ ญาดา นะย่ะ )

ด้วยความเป็นหลานคนแรก น้าเลยประคบประหงม พร้อมตามใจเด็กหญิง

ผลัดกันอุ้มชู ชิดเชย แทบไม่ได้วาง

เพราะเมื่อตรูดเด็กหญิงแตะพื้นเมื่อไหร่

อีแหกปากร้องเมื่อนั้น

ช่วงเด็กหญิงหัดเดิน ก็ไม่วายมาอุ้มกัน

ส่งผลให้เด็กหญิงมีช่วงขาเรียวงาม (ซึ่งไม่สมกับตัวกับอวบอิ่ม ณ ตอนนี้เล้ยยย )

เด็กหญิงช่างพูด ช่างถามและช่างซัก

จนน้าๆ คิดได้ว่าสมควรที่จะบีบตะหมูกเด็กหญิงซะตั้งแต่ตอนแบเบาะ

เพราะพูดมาก ยอกย้อน และดื้อจนน่าหยิก

ครั้งหนึ่งแม่เล่าให้ฟังว่า...

เพื่อนแม่ซึ่งกำลังท้องแก่มาพักที่บ้าน

และพาเด็กหญิงเข้าไปอาบน้ำด้วยกัน --- และแน่นอน นู้ด จ้ะ

ระหว่างที่คุณน้ากะลังสระผมให้เด็กหญิง

เด็กหญิงก้อถามว่า....... “ ทำไมจุนน้ามีผมที่โม๊ะด้วยละก๊ะ ”

คุณน้าถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

ความสุขมักอยู่กับเราได้ไม่นาน

เมื่อพ่อกับแม่ต้องแยกทางกัน

โดยที่พ่อเป็นคนเลี้ยงดูเด็กหญิงมานับแต่นั้น

เด็กหญิงย้ายไปอยู่บ้านย่า

ณ วันนั้น เด็กหญิงไม่รู้สึกว่าขาดแม่

เนื่องจากยังเล็กมากและย่า พ่อ อาๆ ก็รักเด็กหญิงดี

โดยเฉพาะย่าซึ่งรักและตามใจเด็กหญิงมาก

แต่ก็ดุมาก ตีเด็กหญิงเจ็บด้วยถ้าดื้อมากๆเข้า

ย่าเป็นครูประถมซึ่งสอนทุกวิชา

เป็นไอดอลในหัวใจเล็กๆ ของเด็กหญิง

ที่โตขึ้นอยากจะเป็นครู เพราะ........

จะได้ตีนักเรียน นั่นเอง

ย่าสอนหนังสือให้ตั้งแต่อนุบาล ทำให้เด็กหญิงอ่านหนังสือพิมพ์ได้ตั้งแต่ 6 ขวบ

ย่าให้เด็กหญิงเรียน ป.1 ถึง 3 ปี เพราะอยากให้เรียนตามเกณฑ์

จนเด็กหญิงไม่อยากไปเรียน เพราะเรียนมาแล้วตั้ง 2 ปีง่ะ

ป.1-ป.3 เด็กหญิงเรียนโรงเรียนเอกชน

เพราะมีสอนภาษาอังกฤษ

ตอนสอบเข้า มาเถอะพิมพ์เล็ก พิมพ์ใหญ่

เด็กหญิงเขียนได้หมด

แต่ให้ลูกพี่ลูกน้องที่สอบเข้า ป.5 เขียน ก-ฮ ให้

เพราะเด็กหญิงจำได้ไม่ครบ 44 ตัวนิ

ป.4 ชีวิตเด็กหญิงผกผันอีกครั้ง เมื่อต้องย้ายมาเรียนในตัวจังหวัด

ด้วยเหตุผลที่ว่าเตรียมตัวเข้า ม.1 ในโรงเรียนประจำจังหวัด

เด็กหญิงเลยต้องอยู่หอพักกับลูกพี่ลูกน้องรุ่นเดียวกันจนถึงป.6

ป.4-ป.6 เป็นชีวิตแห่งการสอบโดยแท้

เด็กหญิงต้องได้เข้าสอบคนเก่งที่เทศบาลจัดทุกครั้ง ปีละ 4 ครั้ง

ก่อนหน้าการสอบคนเก่งของเทศบาล

โรงเรียนก็มีสอบคัดเลือกตัวแทนเพื่อการนี้ก่อนอย่างน้อย 2 ครั้ง

คิดดูแล้วกันว่าปีๆนึง เด็กหญิงจะต้องสอบกี่ครั้ง

เดินไปโรงเรียนด้วยมือขวาหิ้วกระเปานักเรียนใบโต

มือซ้ายหิ้วถุงผ้าใส่ตัวอย่างข้อสอบที่ต้องติว

เป้สะพายหลังใส่หนังสือคู่มือเตรียมสอบวิชาโน้น นี่ นั่น

วันไหนมีงานต้องส่ง เช่น โมเดลบ้านจากไม้จิ้มฟัน

ก็ต้องกลับมาเอากันอีกรอบ เฮ้ย....ชีวิตเด็กหญิง

ม.1 ชีวิตเด็กหญิงผกผักอย่างแรง

เมื่อสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดไม่ได้

โชคยังเข้าข้าง พระเจ้ายังเมตตา ยังมีโควตาของอีกโรงเรียนหนึ่ง

พ่อรู้จักกับอาจารย์ที่โรงเรียนนี้ให้ช่วยดูแลเด็กหญิง

อ้าว....เด็กหญิงแย่แล้วววววว

เรียนไปแบบชิลๆ เทอมแรกเพื่อนได้เกรดกัน 3.6-3.7-3.8

เด็กหญิงได้ 3.2 พ่อโค่ดจะเครียดกับเด็กหญิงเลย

แต่ว่าเทอมต่อมาเด็กหญิงก็ยังชิลๆ ได้เกรด 3 กว่าๆเหมือนเดิม

พร้อมทำกิจกรรมวิชาการ แต่ที่ดังสุดก็เป็นชนะการตอบปัญหาระดับจังหวัด

จบ ม.3 ด้วยเกรดที่ชิลๆ 3.40

ม.4 นรกอีกครั้งเมื่อนางสาวต้องเตรียมตัวสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดโรงเรียนเดิม

ตื่นเช้าไปเรียนพิเศษ เที่ยงกลับมานอน ตื่นบ่ายอ่านหนังสือ กินข้าวเย็น แล้วอ่านต่อถึงเที่ยงคืน

ชีวิตนางสาววนเวียนอยู่อย่างนี้ 1 เดือนเต็ม

ก่อนสอบ 1 อาทิตย์ นางสาวป่วยคะ-----เครียดลงกระเพาะ ตับ ไต ไส้และพุง

นอนซมที่โรงบาล แต่ยังให้พ่อเอาหนังสือไปให้อ่านที่โรงบาล

กลัวสอบไม่ได้ กลัวพ่อผิดหวัง โอ๊ยยย....นางสาวเครียด

วันสอบ มีพ่อไปนั่งหน้าห้องสอบพร้อมพยาบาล 1 คนหิ้วถุงน้ำเกลือ

นางสาวสอบแบบชิลๆ เพราะพ่อบอกไม่เป็นไร ไม่ได้ก็เรียนที่อื่นเอา

แต่ปลาช่อน เอ๊ย...ปลากด------ปรากฏว่า นางสาวสอบได้คะ

รับ 10 คน นางสาวได้ที่ 3 เค๊อะ

ความพยายามประสบผลสำเร็จ พร้อมทั้งมีเรื่องวิวาทะกับรุ่นพี่ที่หอพัก

เพราะนางสาวได้ยินมันผู้นั้น พูดว่าที่นางสาวสอบได้เป็นเพราะพ่อยัดตังฝากให้

นางสาววี๊ดดดดดดดมาก โหย...........หอกหัก อ่านหนังสือแทบจะรากเลือด

มาว่ากันเยี่ยงนี้ ก็ลองกันหน่อยซี

มันผู้นั้นหุงข้าวไว้ พอข้าวสุกนางสาวก็เอาเลย เอาโคโลญจ์ แชมพู ครีมนวด ครีมทาหน้า

เทประดังใส่หม้อข้าวของมันผู้นั้น และเขียนกระดาษแปะว่า อย่าปากพล่อยและปากหมานอีก!!!!!!

-----ต่อภาค 2 นะจ้ะ-------