My มือถือs

My มือถือ

ดูไป ดูมาตั้งแต่ได้มือถือมาเครื่องแรกตอนเรียนปี 1 ( ปี 2544 ไม่อยากจะคิดถึงอายุตอนนี้ )

จนบัดนาว ก้อเปลี่ยนมือถือไปพอสมควร

เหตุผลที่เปลี่ยนทุกเครื่อง ไม่ใช่เป็นเพราะเครื่องหาย

แต่เป็นเพราะความอยากเท่านั้น

ตอนเข้าปี 1 เทอมแรก อยู่หอพักมหาลัย หรือ อนุบาลเข้ารูปช้างนั่นเอง

ไม่อนุญาตให้ใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นนอกจากเตารีดและวิทยุ

แต่ก็ยังมีคนอุตส่าห์เอาหม้อหุงข้าว ทีวี สารพัดมาแอบซุกในตู้

เวลาจะดูทีวี ก็เปิดตู้ผ้าดูเอา

ส่วนหลินก็เฮี้ยวซะ........อย่าให้เซด

จะกินมาม่าใส่ไข่ชิมิ จัดห้ายยยยยยยย

เอาไข่ใส่กระติกน้ำร้อนส่วนร่วม แล้วก็นั่งเฝ้า

กะว่าไข่สุกดีแล้ว มองหน้า หลัง ซ้ายและขวา คีบไข่ออกมา

กินกะมาม่า อาหย่อยยยยยยยยยยยยยยยย

บางทีไข่แตกในกระติก แล้วกรรมการหอมา วิ่งเอาตัวรอดก่อน

ลืมล้างกระติกให้เค้าซะงั้น ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆ

ผลไม้เหรอ ไม่เย็น หลินไม่สน

ล้างผลไม้ให้สะอาด ใส่ถุงป๊าดกะติก แง้มฝาคูลเล่อร์น้ำเย็น

หย่อนถุงสาลี่ลงไป ทำใจเย็นๆ ซักพักก็ได้กินสาลี่แช่เย็นเจี๊ยบ

พอเทอม 1 ปลายๆ เพื่อนคนอื่นเริ่มเอามือถือมา

เพราะที่บ้านติดต่อพวกเรายากมาก

กรรมการหอก็เริ่มจับผิดกันใหญ่

พอดีหลินไม่สบายมาก พ่อติดต่อหลินไม่ได้เลย

เพื่อนเลยโทรไปบอกพ่อ ทีนี้พ่อจะโทรหาก็โทรเข้าเครื่องเพื่อน

ปิดเทอมกลับบ้านพ่อก็ซื้อมือถือให้

แถ่น แถ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เทอม 2 นิสิตเอามือถือมาใช้ในหอมากขึ้น

กรรมการหอก็เข้มงวดมากขึ้นด้วย สุ่มตรวจกันบ๊อย บ่อย

มีอยู่คืนนึง อิเอ๋วิ่งหน้าตาตื่นมาเคาะห้อง

“ เค้าว่ากรรมการหอกะลังตรวจมือถือทุกห้องเลย ที่ปาฯ2 ”

“ เอ้า แล้วเอาไงว่ะเมิง ”

“ เอาไปแอบไป ในห้องน้ำ ”

ก็ปิดมือถือ รวบรวมกันเอาใส่ถุงผ้า

อิเอ๋เป็นคนปีนอ่างล้างหน้า เปิดฝ้าเพดาน เอาถุงผ้าไปแอบไว้บนนั้น

พวกเราที่เหลือก็คอยดูต้นทางและให้กะลังใจ

จนแล้วจนรอดก็ไม่เห็นมีใครจะมาตรวจ ก็ไปเอาถุงผ้าลงมา

แต่ว่า

“ เชี่ยแล้วเมิง อิหลินจำได้มั้ยว่าตรูเปิดฝ้าแผ่นไหน ”

“ แ_งมิง กรูจะรู้มั้ย ดูต้นทางให้เมิงอยู่ ”

อิเอ๋ก็ต้องเปิดฝ้าเพดานแถวนั้นเพื่อหาถุงผ้าจนเจอ

อิ อิ อิ อิ

ซัมเมอร์ปี 2 จะขึ้นปี 3 ก็เปลี่ยนมือถือ

เนื่องจากน้องซีเมนส์บอบช้ำอย่างหนักจากการตกพื้น ตกแล้วตกอีก

พ่อก็ซื้อน้องโนเกีย 2100 ให้

น้องโนเกียรุ่นนี้เสียงเรียกเข้ายังเป็นโพลีโฟนิกอยู่เลย

ก็ต้องหาเอาโน๊ตมาลงเอง มันส์ดี

ของหลินเป็นเสียงแบตเตอรี่โนเกียหมด

ดังทีนึงก็เหลียวหากันใหญ่ว่าแบตฯ ใครหมด

เล่นเกมส์งูมันส์มาก

เครื่องใช้ทนอ่ะ ใช้จนถึงตอนทำงานเลย

แต่พักหลังมันปิดตัวเองบ่อย บางครั้งก็ค้าง ได้แต่นั่งมองชื่อคนโทร แต่กดรับไม่ได้

ต้องเปลี่ยนอีกแระ เฮ้อ...........................

เครื่องใหม่ก็ยังเปลี่ยนโนเกียเช่นเดิม

เป็นตระกูล N

สีจ๋มปู หวานซะ N72 นั่นเอง

กล้อง 2 ล้านพิกเซล ถ่ายรูปก็ชัดดีนะ เอาลงคอมได้ไม่มีปัญหา

โหลดเพลงจากพีซีลงเครื่อง หรือจากเครื่องลงพีซีก็โอเช ใช้ไปได้ 1 ปี

แต่ตะนี้ก็เกิดกิเลสขึ้นมา

ด้วยความที่งานเลขาฯ ต้องเช็กกับเมืองนอกตลอดเวลา

นั่งหน้าคอมพ์ เช็กเมล์ทั้งวัน

ก็เข้าไปดูเว็บมือถือ หารายละเอียดอ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จนเกิดฟามอยากได้พวกพีดีเอมาครอบครอง

ตัดสินใจ ขาย N72 ซื้อเครื่องใหม่เรย

เครื่องใหม่ ไม่ถูกใจเรื่องกล้องอย่างแรง

มีดีที่เล่นเน็ตมันส์

ทนๆ ใช้ไปแล้วก็เปลี่ยนอีกคับท่าน

โมโตนี่ใช้ได้ซัก 3 เดือนได้มั้ง

ไปด้อมๆ มองๆ ดู O2 Atom

อ่านๆ ข้อมูลแล้วก็ซื้ออีก

เห่อมากมาย แต่....โอ้แม่เจ้า

กล้องไม่ได้เรื่อง แถมเวลาถ่ายรูปก็ดีเลย์

ยังดีว่าต่อเน็ตง่ายและเล่นสนุก

ต้องลงโปรแกรมเพื่อให้พิมพ์ไทยได้อีก

มายก๊อดส์ส์ เปลี่ยนดีก่ากรู

จากนั้นก็ย้ายมาทำงานที่กรุงเทพฯ

ในเวลาทำงานใช้โทรศัพท์เยอะม๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

โอทู มิได้มีแบตยาวนานมากขนาดนั้น

ก็เลยเปลี่ยนเป็นแบบที่ใครๆก็นึกว่าเป็นช้อกโกแลต

ไม่ปุ่มตัวเลข หมุนๆๆๆอย่างเดียว

ใช้ประทังชีวายามยากไปก่อน

และแล้วก็ถึงเวลามองเพื่อนคู่ใจคนใหม่

หาข้อมูลเย๊อะอีกแล้วคับทั่น

เอารุ่นนู้น เปรียบเทียบกับรุ่นนี้

ทำไปทำมา กรูงงก๊ะ

ตัดยี่ห้ออื่นออกหมด เหลือโนเกียอย่างเดียว

ขอกล้อง 2 ล้าน ก็ตัดสินเลือกน้องโนเกีย ตระกูลN อีก

ถึงแม้ตอนนี้มีน้อง N81 มาคู่ใจ

ซึ่งก็พอใจมากมาย

กล้องชัด เสียงเยี่ยม เน็ตก้อเริ่ดแถมมี wifi อีกตะหาก

แต่ว่ายังไม่ค่อยเข้าใจการถ่ายโอนข้อมูลไป-มาระหว่างพีซีกับน้อง N81

พอมีเวลาไปดูเว็บโนเกีย

ตัณหา ราคะเข้าครอบงำอีกแระ

อยากได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ประเดี๋ยวคนเผลอ กรูก๊อเปลี่ยน ฮี่ๆๆๆๆๆ

ป.ล ไอ้ 2 เครื่องใหม่ที่อยากได้ ถามว่ามันต่างจาก N81 ที่ใช้อยู่ตอนนี้ตรงไหน

เย้ๆๆๆ เอารูปลงคอมพ์ได้แย้ว อันนี้เก็บตกจากงานค่า