Busy Friday

Busy Friday                              

ตอนแรกว่าจะอัพไดฯหน้านี้เป็นภาษาอังกุด

เพราะมีคนอยากอ่าน แต่มันอ่านภาษาไทยไม่ออก ทั้งที่พูดชัดมาก
เออ.....ช่างคุณเมิง แล้วกันนะ สมน้ำหน้าว่ะอิ อิ อิ

ช่างเป็นวันศุกร์ที่ยุ่งมากๆ สำหรับหลิน
ยุ่งถึงขนาดว่าไปฉี่แค่ 2 หน ไม่ได้กินข้าวเที่ยง
ตอนแรกว่าจะเสร็จงานชุดนี้เร็ว จะได้ทำตัวอย่างแบบฝึกหัดส่งไปให้พี่ผักใหญ่
แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีเวลา
ไว้หลินจะส่งเมล์ไปให้นะคะพี่หล้า

หน้าเมื่อยหลังจากลุยงานทั้งวัน เง๊ยๆๆๆๆๆๆๆ

เล่นกับเจ้าปลื้ม เคยเห็นเด็กปากห้อยมั้ย
พอบอก พี่หลินไปแล้วนะ

ปลื้มพูดว่า ไปเยยยยยยยยยย

งานเสร็จก็สบายใจเฉิบๆ
นั่งแชทรอพี่ก้อยมารับ ก็ชิลด์ๆ นะ แต่หิวโคตร

พี่ก้อยมารับ แลวก็ซิ่งไปรับปุ้ย

แล้วก็ซิ่งไปรับมัลคอม (เขียนงี้ป่าว) จากนั้นก็มีการถกกันนิสหน่อยว่าจะไปกินร้านไหนดี

ประชามติออกมาว่า To Sit Pier 92 ใกล้ยันฮีดีที่สุด

Recommended

So cool place to sit.

น่ากัวว่ะ

กับปุ้ย

เหมือนหลินเป็นปาปาราซซี่เลย

ไปถึงร้านพี่ก้อยก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี สั่งอาหารให้คุณเพื่อน

ตอนแรกหลินก็แบบ ไรฟร่ะ เขียวหวานไก่ ไม่ใส่น้ำปลา

เนื้อผัดพริกไทยดำไม่ใส่น้ำปลา เอ๊ะ.........

พี่ก้อยมาเฉลยว่า มัลคอมแพ้อาหารทะเลทุกชนิด

เราก็สั่งของเรามีขาหมูเยอรมัน ปลากะพงทู ซิท ปลาหมึกผัดไข่เค็ม

ส้มตำ น่าจะมีแค่นี้นะ

สามสาวโฉดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กินกันไป ก็ถ่ายรูปกันไปตามประสาสาวชาวไดฯ

มัลคอมก็เอาแต่ขำที่ปุ้ยถ่ายรูปกระจุย

พี่ก้อยก็เอาแต่ตักขาหมูให้คนโน้น คนนี้

ปุ้ยก็เหมือนกันตักกับข้าวมาให้กัน

และแล้ว...................................................

มัลคอมก็ทำหน้าแปลกๆ ปูเลี่ยนๆ

บอกว่าได้กลิ่นปลาในหมู

เอ๊....เป็นไปไม่ได้น๊า เพราะ พี่ก้อยย้ำแล้วย้ำอีกว่าไม่ใส่น้ำปลา

แต่แล้วในที่สุดมัลคอมก็รู้ว่าตัวเองเกิดอาการแพ้เพราะอะไร

นั่นคือ เป็นเพราะพี่ก้อยกะปุ้ย treat มัลคอม อย่างดี

ตักอาหารที่เค้ากินได้ให้เค้า

แต่เราลืมนึกไปว่า ไอ่ช้อนที่ตักให้มัลคอมง่ะ

เราก็ไปตักอาหารอย่างอื่นมาก่อนด้วยไง

แบบว่า easy to be allergic อย่างแรง

แต่พวกเราก็กินกันไม่สนุกแล้วซิ

มัลคอมยืนยันว่า I’m fine. I promise.

แต่แบบอาการเนี่ย ออกจะน่ากังวล

พี่ก้อยบอกให้ดื่มน้ำเย๊อะๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ดูจะโอเคขึ้นมาหน่อย

แล้วเราก็หัวเราะกัน เพราะปุ้ยให้มัลคอมเขียนยืนยันว่า

ปุ้ยกะพี่ก้อยไม่ได้ทำอะไรเค้าน๊าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ส่วนหลิน  มัลคอมบอกไม่ได้สนใจไรเลย

กินอย่างเดียว อิ อิ อิ

เลยรอดข้อหาพยายามฆ่าไปในที่สุด

พี่ก้อยกะปุ้ยจะพามัลคอมไปเที่ยวต่อ

แต่หลินม่ายไหวแระ แถมมีสอนด้วย

เลยขอตัวกลับบ้านก่อน

เรียกแท๊กซี่กลับบ้าน

ชวนแท๊กซี่เม้าท์ไป

ซักพักรถมันช้าลงๆ เบนจากเลนขวาสุดเข้ามาทางฟุตบาทเรื่อย

คนขับก้อ.....เง๊ย....ตามันจาปิดอยู่แล่น

ชิ_หายแล้ว

“ พี่ๆ จะหลับป่าว ไหวมั้ยอ่ะ ”

มันยังมีหน้ามาบอกว่า ไหวๆ ฟังอยู่ๆ

หอก...ตาเมิงจาปิดอยู่แล้วเนี่ยะ

แต่ยังไงก็ตาม คนงามถึงบ้านอย่างปลอดภัยยยยยย

เสาร์เช้า – ก็ตะลุยสอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนบ่ายเช้า SC  เป็นคาราโอเกะ

มีน้องคนนึงร้องเพลงเก่งมาก

เสียงดีง่ะ

แย้วก็ต้องแจ้นกลับมาเข้า CC กับ Alex

มี Role play โด้ย

หลินหน้าให้มาก ถูกเลือกให้เป็น waitress

ฮ่วย.................................................................

จบชั่วโมง ก็เฮฮากันไป

น้องที่ใส่แว่นร้องเพลงริห่านนาด้วยยย

คนนีเสียงดีมั่กๆ

ผู้ชม ผู้ฟัง

ไม่มีไรมากนะวีคนี้

แต่ที่จริงแล้วเหนื่อยจนจุกข้างใน

กลับบ้านหลัง 3 ทุ่มอยู่หลายครั้ง

แต่พองานเสร็จ ปิดงานได้

บัญชีวางบิลได้ นั่นหมายถึงว่าอีก 30 วัน

ก็รับเช็คจากลูกค้าได้

อิ อิ อิ ค่อยชื้นใจหน่อย เมื่อได้กลิ่นเงิน

กรั๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไปแระ

บั๊บ บรุ๋ยยยย