มันมาอีกแย้วววววว

มันมาอีกแย้ววววว

ไม่ใช่อะไรหรอกจ้า
แต่เป็นงานของลูกค้าเจ้าเดิมที่ทำหลินวุ่นไปเมื่อคราวที่แล้ว
ครั้งแรก-ทำใบขน 30 กว่ารายการ ฉี่ไม่สะดวกเท่าไหร่
ครั้งที่2-ใบขน 40 กว่ารายการ ฉี่เลือดหยด
คราวนี้ต้องทำใบขน 102 รายการ
กรูเอ๊ย...........ฉี่เป็นเลือดเลยม้างงงงงงงงงงงงง

อันที่จริงก็ไม่ยากอะไรหรอก
เพียงแต่เวลาเรามาคำนวณชิ้น ราคาและก็น้ำหนักใหม่
มันค่อนข้างใช้เวลานาน
นานมากด้วย
บางที 2 วันกันเลยทีเดียว
เพราะว่ายอดที่เราได้กับยอดใน invoice ของลูกค้าไม่ตรงกัน
ก็ต้องมาไล่ดูกันใหม่
เสร็จแล้วถึงกับอ้วกออกมาเป็นตัวเลขกันเลยทีเดียว

วันนี้จะต้องได้ยอดราคาสินค้า น้ำหนักและชิ้นของ 102 รายการ
และต้องทำข้อมูลสินค้าเพื่อรอคีย์ใบขนให้เสร็จด้วย

น้าบอกนี่ไง...หมอดูบอกว่าเวลาไม่มีอะไรหลินก็ขี้เกียจ คือ อยู่เฉยๆ
แต่ถ้ามีงานแล้วก็จะทำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนเสร็จ
ยิ่งลูกค้ารายนี้นำเข้าเครื่องสำอางค์
ซึ่งจะมีปัญหามากเวลาออกของ
นายตรวจมันชอบเปิดตรวจ
เพราะว่ามันมีทางที่เค้าจะจับผิดได้ไง
ยิ่งถ้าลูกค้ารีบเอาของ
ชิปปิ้งเราก็ต้อง under table กันไป
พอบอกลูกค้า มันก็บอกจ่ายๆ ไป เพื่อที่จะได้ออกของเร็วๆ
อินายตรวจก็บอกว่าเดี๋ยวกองป้องกันลง
ตายห่ะ.....ถ้าเค้าจะรื้อตู้ ก็ต้องยอมเพราะเป็นสิทธิ์และหน้าที่ของเค้า
ก้อ under กันไป

แต่พอเราทำบิลเก็บลูกค้า
มันไม่จ่ายที่เรา under ไปเว้ยเฮ้ย
ยังไงล่ะทีนี้
ไม่ยอมจ่ายท่าเดียว เหนียวจริงๆ
แถมอีคนที่บอกให้จ่ายไปก็ไม่ยอมคุยกับเราด้วยนะ
ให้ พนง.คุยตลอด
แล้วกรูจะไปด่าเชี้ยที่ไหนล่ะ

คราวนี้ถ้ามีปัญหาอีกก็ hold ชุดนี้ไว้ก่อน
ช่างแม่มเมิงดิ ตังก็ไม่จ่าย
เรื่องก็มาก จะจ่ายภาษีถูก
หนอยยยยยยยยยยยยยยยย
ตานี้ออกของไม่ได้ จ่ายค่า rent ให้เข็ด

จริงแล้วชิปปิ้งไม่ได้โหดร้ายขนาดนั้นนะคะ
แต่ในการทำงาน ขอให้เห็นใจกันบ้าง
การจ่าย under ถ้ามันจะทำให้คุณได้สินค้าไปขายเร็วขึ้น
มันก็ดีไม่ใช่เหรอ
อย่าสักแต่รับปากส่งๆ ไปว่า ให้จ่าย
แต่บอกจะเรียกเก็บคุณเสือกไม่ให้
เราได้กำไรจากลูกค้าเจ้าที่ไม่มากอยู่แล้ว

และถ้านายตรวจเปิดตรวจ
ต่อให้คุณว่าสินค้าคุณจ่ายภาษีครบถ้วน หมา แมวอะไรก็แล้วแต่
นายตรวจก็จะหาข้อผิดมาจนได้
มีปัญหากับนายตรวจเมื่อไหร่
shipment หน้าของคุณก็ยิ่งมีปัญหามากขึ้นเท่านั้น
นะจ๊ะ

---------------------------------------------------------------

เมื่อวานกลับบ้านคนเดียวเพราะน้าค้างออฟฟิศ
พอถึง 539 ที่เสาวรีย์ได้ก็สบายใจแระ
ม่ายมีม๊อบอีแต๋น กรูถึงบ้านเร็วแน่ๆ

ปรากฏว่าตอนอยู่บนรถฝนตกคับเพ่น้อง
ไม่เป็นไร ชิลๆ ตกปรอยๆ
แล้วก็พกร่มมาอีกด้วย
ลงรถที่ตั้งฮั่วเส่ง  กดตัง
เข้าห้างไปซื้อใยบวบ
เดินดูหนังสือ
ก้อได้ ความรู้สึกดีที่เรียกว่ารักชุดพิเศษ
คุยทอระสับแปร๊บนึง
สิริรวม 20 นาทีได้มั้ง
ออกมาจากห้างเรียกแมงกะไซค์
พอหย่อนตรูดลงสัมผัสเบาะรถปั๊บ
ฝนแม่ง.....เทลงมา หัวหูเปียกหมด
อีตอนที่อยู่ในห้างทำไมไม่ตกฟร่ะ
เลยกลับถึงบ้านแบบตัวเปียกๆ
อาบน้ำ กดสิว ทาครีมจะนอนแระ
แหมๆๆๆๆๆๆ ขอซัก 3 คำจิ๊
ไอติมกะทิรสเผือก 3 คำ หย่อยชื่นจายยยยยยยยย

------------------------------------------------------------

หมอดูแม่นหรือเราประมาท

จำได้มั้ยคะ ไดฯหน้าก่อนพูดถึงเรื่องดูดวง
เค้าให้ระวังอุบัติเหตุจากรถ
โดยเฉพาะมอเตอร์ไซค์

ตานี้มันเลี่ยงยากไง
เข้า-ออกบ้านและออฟฟิศก็ต้องเรียกพี่วิน
ที่ออฟฟิศช่วงกลางวันถ้าต้องออกไปโอนเงิน
ก็ต้องเอามอไซค์ออกไป

เมื่อวานออกไปโอนเงินค่าครีมทีพี่ผึ้งสั่ง
โอนคืนที่พี่ก้อยโอนเกินมา (เกินมาเยอะเชียวเจ๊)
ก็ออกไปกะพี่รี-พี่ที่ออฟฟิศ
เสร็จธุระกันทั้งสองคนก็จะไปกินเตี๋ยวเรือกัน

ด้วยความที่ฝนตกมันตกปรอยๆ ทั้งวัน
หลินก็รู้ว่าขับเร็วไม่ได้เพราะมันจะลื่น
ก็เลยขับไปเอื่อยๆ
ตาก็เห็นนะว่าข้างหน้าซ้ายมือมีกระบะสีแดงจอดอยู่
พอรถหลินผ่านตูดกระบะไปจะถึงหัวกระบะแล้ว
มีอิห่านลาก อ้วนดำตัวหนึ่ง
โผล่มาจากทางหัวรถกระทะ
แบบว่ามันคงจอดรถหน้ากระทะ
แล้วสันดานเสียจะย้อนศร
ระยะห่างรถมันกับรถหลินซัก 5-6 เมตรได้
พี่รีก็วี้ดว้าย หลินก็พยายามจะหยุดรถ
แต่ดูแล้วว่าหยุดก็คงไถลแน่ๆ
เพราะอิห่านนั่นมันอยู่นิ่งๆ ไม่ทำไรเลย
หลินก็เลยเบี่ยงขวาหลบมันแบบเฉียดฉิว
เพราะพี่รียังเอาตรีนถีบล้อมันได้เลย
พอพ้นมาพี่รีด่ามันใหญ่เลย

ก็ขับช้าลงกว่าเก่ามาก
พี่รีก็ยังสรรเสริญอินั่นไม่หยุด
เกือบจะถึงวงเวียน (เลยที่ๆ หลินเคยล้มครั้งก่อนนู้น)
บนถนนเลนซ้ายที่เราอยู่ จะมีแผ่นเหล็กปิดท่อ
แล้วก็จะมีพื้นถนนเหลือด้านข้างชิดฟุตบาทกับที่ติดกับเส้นเหลืองแบงเลน

ปกติถ้าไม่มีรถสวนมาเลนขวา
หลินจะเบี่ยงไปด้านนั้น
แต่พอดี๊ พอดิม มีกระบะสวนมา
ก็เลยต้องขับพื้นถนนที่เหลือชิดกับฝาเหล็ก
ตานี้ล้อมันก็พลาดจากพื้นถนนไปลงบนฝาเหล็ก
ฝาเหล็กโดนน้ำฝนมันก็ลื่น
ก็เฉไป เฉมาให้ตกกะใจ
ถ้าเอาขาค้ำไม่ทันหรือทรงตัวไม่อยู่
ก็คงไปวัดถนนอีกแน่ๆ
ฮ่วย...วันอะไรของกรูฟร่ะเนี่ยะ
-------------------------------------------------------

อยากด๊ายยยยยยย

เอาอีกแล้วตรู
นั่งเล่นเน็ตที่ออฟฟิศไปมา
ก็ดันไปเตะตากับเจ้านี่
อยากเปลี่ยนอีกแล้วง่ะ
เพราะหลินไม่มีกล้องดิจิตอล
กล้องที่มีต้องใช้ในงานบริษัทฯ เวลามีของเสียหาย
ต้องถ่ายรูปเพื่อ claim ประกัน

เจ้านี่ กล้อง 5 ล้านพิกเซลโด้ยยยย
เท่าที่อ่านรีวิว ก็โอเคนะ
แต่ขอดูของจริงกล้อง
แล้วขาย N81 มาซื้อ G800

บุญมี วาสนามา เราจะได้มาอยู่ด้วยกันนะน้อง G800 ของพี่