เดชอิเดี้ยง ฮี่ๆๆๆ

ศุกร์ที่แล้วว่าจะอัพเรื่องไฟไหม้ที่ตั้งฮั่วเส่งกะลงรูปที่ไปวัดท่าไม้
แต่ดันมีเหตุการณ์มาทำให้ไม่ได้อัพซะงั้น

เรื่องก็มีอยู่ว่า เที่ยงวันศุกร์ หลังจากที่หลินฟาดปลานึ่งมะนาวที่ทำเองเรียบโร้ยแล้ว
ก็มานั่งกินๆๆๆๆๆ สละ พอดีน้าบอกว่าให้เอามอไซค์ไปส่งพี่แก้วหน้าปากซอยหน่อย
หลินก็โอเชๆ เอากุญแจรถไปหน้าประตูออฟฟิศ
เดินพ้นประตูมาแล้วมันจะมีชานพักหน่อยนึง สูงประมาณคืบนึงเห็นจะได้
หลินไม่ทันได้รู้ตัวอะไรเลย ล้มป้าบลงไว้กองกะพื้น

นาทีแรกที่รู้สึกตัว คือ คางแตกแน่ๆ เพราะคางไปฟาดกับที่นั่งหน้าประตู
หันหน้ากลับเข้ามาในออฟฟิศบอกน้าว่า หลินล้ม
กะลังจะหัวเราะต่อว่าล้มไปได้ยังไง มันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมาทีเดียว

หน้าห้อง X-ray ข้อเท้าบวมเป่ง

ได้แต่นั่งนิ่งๆ ไม่กล้าขยับตัวไปไหน ได้แต่นึกว่าถ้ายกเท้าขึ้น มันต้องห้อยร่องแร่งแน่ๆ
เพราะว่ามันชาๆปนเจ็บมาก ในออฟฟิศก็กรูกันออกมา จะยกหลินนั่งบนม้านั่ง
แต่หลินบอกไม่เอาๆๆๆๆๆ เจ็บๆๆๆๆๆ เจ็บจนข้อเท้าขวาสั่นริกๆเลย
น้าเลยโทรบอกประกันๆ ให้เข้าโรงบาลไปเลย

พี่รีเลยเรียกแท๊กซี่เข้ามาไปยันฮี เพราะมีประกันสังคมอยู่
ไปถึงยันฮ๊ ตัวแทนประกันยังไม่แฟกซ์บัตรมาให้
อิบุรุษพยาบาลก็เข็นหลินไปที่ประกันสังคม พี่รีต้องวิ่งกลับมาบอกว่าใช้ประกันค่ะ

รอเข้า X-ray

ก็เข้าห้องฉุกเฉิน หมอให้ไปเอ๊กเรย์
ผลออกมาคือ เอ็นข้อเท้าขวาฉีก รวมทั้งกล้ามเนื้อตรงข้อเท้าอักเสบ
เข้าเฝือกอ่อนไว้ 1 อาทิตย์ แล้วมาดูกันอีกที

รอเฝือกแห้ง แด๊ะแด๋เอาเฝือกสีชมพูซะด้วย

นั่งรอยา

เป็นเหตุให้ไปแรดที่ไหนไม่ได้ เซ็งจิต
น้าเจี๊ยบไปเอา walker มาให้ เพราะไม่อย่างนั้นหลินก็เขย่งๆ ขาเดียวทั่วบ้าน
ขึ้น-ลงกะไดได้ ใช้ตรูดกระเดิ๊บๆเอา

ต้องย้ายมานอนห้องเล็กข้างล่าง

คางบุบเลย ถ้าเอานิ้วมาคลึงๆ จะรู้เลยว่ากระดูกมันบุบลงไปนิดนึง

เลยต้องมานอนที่ออฟฟิศจนกว่าจะถึงวันศุกร์ที่ไปเอาเฝือกออก
ขอบคุณพี่ต๋อย พี่แอ๊ะที่อุตส่าห์โทรมาสอบถาม
น้องโอเชแล้วนะจ้ะ ขอบคุณมากๆ อีกที