อึด (แอ) อัดทริป

อึด (แอ) อัดทริป

วันพุธช่วงบ่ายสองก็ชีพจรลงส้นตรีน เดินทางไปหาฝนที่หัวลำโพง หลินจะไปกับรถไฟฟ้าใต้ดิน ถึงก่อนแกแน่ๆ เลยฝนเอ๊ย...แต่ปรากฏว่าหลินไปใต้ดินกลับช้ากว่าฝน เพราะขึ้นตั้งแต่ต้นทางไปลงปลายทาง มีวีรกรรมด้วยนะ คือ ด้วยความที่กะไดเลื่อนมันสูงเหมาะกับคนขาเดี้ยงอย่างหลินมากๆ ไม่รู้จะทำไง เลยกลิ้งกระเป๋าลงไปก่อน โครมๆๆๆๆ ครามๆๆๆๆๆๆ คนหันมาดูกันตรึม ได้แต่หันไปยิ้มแล้วบอกว่า “จับไม่ทัน มันเลยกลิ้งลงไปค่ะ” ถึงหัวลำโพงอย่างเฉียดฉิว เหลืออีก 10 นาทีจะถึงเวลา ซื้อหนม ซื้อน้ำแล้วก็ไปขึ้นรถไฟกัน หาที่นั่งได้ก็เริ่มกินกันตั้งแต่รถยังไม่ออก จากที่ตั้งใจว่าจะกินกันทุกสถานีที่รถจอด ก็ต้องล้มเลิกความตั้งใจอันดีนั้น เพราะรถไฟคนแน่นโค่ดดดดดด แน่นขนาดต้องมีคนนั่งตามทางเดิน ห้องส้วม ประตูทางขึ้น-ลง และลามไปถึงตู้เสบียง ยิ่งคนแน่น ก็ยิ่งมีคนเมามากขึ้น ไปเข้าห้องส้วมทีตกกะใจหมด มีทหารหัวเกรียนนั่งก๊งเหล้าอยู่ในส้วม!

ยังไงก็ตามหลินและฝนถึงที่หมายกันทั้งคู่ หลินไปรอพี่เจี๊ยบและเทเรซ่าที่คาร์ฟูร์ รีๆ รอๆก็จะเสียเวลากินฟูจิดีกัวจะได้กินยาด้วย กินเสร็จพอดีเทเรซ่ามาถึง กะลังกิน KFC อยู่พอหลินไปถึงก็เดินมายิ้มต้อนรับหวานๆ อย่างนี้

หนูยิ้มหวานมั้ยค่า....................

ทำหน้าเว้าวอน ระหว่างรอพี่หยินแกะลูกอมให้

ได้ลูกอมปุ๊บ ก็จัดการซะ จร๊วบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

ตอนเย็นพี่เจี๊ยบพาไปกินแกงส้มที่ร้านสุจินดา ฮ้า...สวรรค์ ทั้งเผ็ด ทั้งอร่อยกินข้าวไปไม่ยั้งเลย ไหนจะปูม้านึ่งกับยำรวมมิตรทะเลอีก โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จาร้อยโลกรูก็ไม่สนแระ กลับมาที่บ้านพี่เจี๊ยบก็นั่งเล่นมือถือพี่เจี๊ยบที่เพิ่งถอยออกมาSAMSUNG SOUL U900 งามมาก แต่แอบเล่นยากสำหรับสาวกโนเกีย หลินก็ถ่ายคลิปเทเรซ่ามาดูเล่น ปรากฎว่าชีมันส์มาก เต้นท่าที่ปาป๊าชีสอน แดนซ์สุดฤทธิ์อย่างที่เห็น

กินมะพร้าวอ่อน

ปูม้านึ่ง สดๆ เนื้อหวาน

ยำรวมมิตรทะเลกับเห็ดขาว

แกงส้มปลาขี้ตัง ไม่รู้ภาษกลางเค้าเรียกอะไร แต่ตัวที่มีไข่กินอร่อยมาก

 
ถามเรื่องจิ้งจก

 
เต้นตามแบบที่ปาป๊าเค้าสอน

พาเทเรซ่าไปว่ายน้ำ เทเรซ่าลงไปเดินในสระเด็กได้แล้ว แต่ว่าก็ได้แต่เดินไปเดินมา เล่นอย่างพี่ๆ เค้าไม่ได้ เพราะว่ายังเล็กไป พี่ๆมารุมดูหนูใหญ่เลย ผู้ปกครองด้านบนก็ชี้ชวนกันให้ดูหนูกันใหญ่ ไม่รู้ว่าดูอะไรกันนักหนา ก็แค่หนูผมหยิกเน๊อะ

เล่นน้ำเสร็จ เหนื๊อย เหนื่อย

หนูลิซ่า ยิ้มที หมดใจเลยหนู

วันต่อไปพี่เจี๊ยบพาไปร้องเกะที่โรงแรมพาวิลเลี่ยน เทเรซ่าก็ไปด้วย มีเสียงเพลงปุ๊บ เทเรซ่าส่ายก้นปั๊บ หลินก็ได้ร้องเพลงบ้างนิดๆ หน่อยๆ ไม่อยากร้องเพลงเยอะ เดี๋ยวใครๆจะรู้ว่าหลินร้องเพลงเพราะ จะเชิญไปเป็นนักร้อง เด๋วโด่งดังขึ้นมา จะทำตัวลำบาก ( กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก----กล้าพูดเน๊อ )

เปิดใจสาวแต

รองูเข้าฝัน ฟังดีๆ ได้ยินเสียงหลินโด้ยยยยยยยย ท่อนที่ร้องว่า ....ไม่มีใครเหลียวมาดู.....

วันเสาร์ กะลังเตรียมตัวกลับ เทเรซ่าก็วิ่งเข้ามา ถือกุงเกงในเข้ามาในห้อง พร้อมกับพยาย๊าม พยายามอย่างในคลิป

ฟามพยายาม

พี่เจี๊ยบกับเทเรซ่ามาส่งที่ขนส่ง อีก 10 นาทีรถจะออกหลินก็ไม่ได้บ๊ายบายเทเรซ่ามาก เรียกๆๆๆๆอยู่หลายหนชีก็ไม่ยอมหันหน้ามาหา จนพี่เจี๊ยบบอกให้บ๊ายบายถึงจะทำ หลินก็รีบเอากระเป๋าไปที่รถ เป็นคนสุดท้ายพอดี ขึ้นไปได้แป๊บนึง พี่เจี๊ยบโทรมาบอกว่าเทเรซ่าไม่ให้พี่เจี๊ยบขับรถ บอกว่า “ มามี๊ ไปยับหยินๆ ” โธ่เอ๊ย........ไปรับจนมาส่งแล้วหนู ได้ยินเทเรซ่าร้องไห้ด้วย แต่ไม่ร้องแบบโวยวายนะ ร้องเงียบๆ สะอึกสะอื้น ไม่พูดกะใคร พี่เจี๊ยบเล่าให้ฟังทีหลังว่าสุดท้ายพี่เจี๊ยบสงสารลูก ก็เลยร้องไห้ไปด้วยเลย

ก่อนจะร้องไห้ อารมณ์ยังดีอยู่

ไว้เราค่อยเจอกันอีกนะคะ ตอนที่หนูขึ้นมากรุงเทพฯ จะไปสิงคโปร์ หรือว่าพี่หลินมีเวลาจะไปหาหนูใหม่นะจ้ะ หนูอย่าดื้อ อย่าซนมากนะคะ เดี๊ยวมามี๊หนูปวดหัวแย่เลย คิดถึงหนูนะจ้ะ