Sizzler (alone) again.

ซิสเล่อร์คนเดียว (ก็ได้ว่ะ)

--- ไดอารี่วันนี้ ไม่มีรูป ---

จากที่บ่นๆ มา 2- 3 วันว่าเจ็บคอ

คิดว่าน่าจะเป็นเส้นเสียงอักเสบอย่างเดิม ( คือ ไปใช้เสียงตอนไหนเหรอ )

เวลานอนก็ไอ หายใจไม่ค่อยจะออก รำคาญชะมัดเลยโว้ย

วันเสาร์ก็เลยเก็บตัวเงียบได้ห้อง

ลงมาฉี่ตอนเช้า 1 ที ตอนบ่าย 1 ที และตอนอาบน้ำอีกที

เวลาที่เหลือก็ดูแผ่นเกมส์เกาหลี Love Letter สุดที่เลิฟฟฟฟฟฟฟ

แปลงานมั้ง หาตังกินหนม

แล้วก็ทำแบบฝึกหัดให้น้องที่เรียนพิเศษ ไม่น่าเชื่อว่าจะบ้าพลัง

ทำแบบฝึกหัดไว้เยอะเลย ความคิดพุ่งปรี๊ด-พุ่งปรี๊ด

เหนื่อย หลินก็นอน

ไม่ลงมากินข้าวด้วย ใครถามก็บอกว่า เก็บตัวประกวดนางงาม

วันทั้งวันกินนมเปรี้ยวกะกล้วยหอม

ดูเหมือนว่าไดเอ็ท จะผอมโน๊ะ

ปล่าวเลย มีของว่างเป็น คิทแคท เคี้ยวกันมันสะแด่วไปเรยยยยยยยยย

กลางคืนก็ตั้งหลักดู AF5

หลังจากคนที่เชียร์ตกรอบหมด

ฮือๆๆๆๆๆๆ กรูไม่น่าเชียร์เค้าเล้ยยยยยยย จริงๆ ซิผับเผื่อย

ไม่ว่าจะเป็น หนิม แต๊บ โบว์ ที่ออกไปแล้ว

ส่วนคนที่เหลือ เชียร์ กู๊ด รอน กี๋

แต่ปล่าวเลย ผลออกมาเป็นอย่างที่เห็นๆ กัน

ไม่ใช่เค้าไม่เก่ง แต่หลินว่าคนอื่นเก่งฝ่าก็แค่นั้น

เซ็งเป็ด เวทีนี้ไม่มีที่ให้ปู้ยิ้ง เจงๆ

วันอาทิตย์ช่วงเช้าก็ยังเก็บตัวในห้อง

ดูซีรี่ย์เกาหลีเรื่องใหม่ ชื่อเรื่องย๊าว ยาว

ดูไปดูมาพระเอกหน้าคุ้นๆ ว่ะ

ไม่หล่อ แค่เกือบๆ อ้าว....พี่คิม ซู ชอนนี่หว่า

ส่วนนางเอกอยากให้คนที่แสดง Full House มาเล่นง่ะ

ดูทีวีเสร็จก็แอบงีบ ( ทำไมต้องแอบ ก็มีแค่แกคนเดียวแหละในห้อง )

บ่ายๆ โทรหาแม่ไม่ติด โทรหายาย

เลยได้รู้ว่าแม่ขึ้นรถไฟมากับพลพรรคพันธมิตรฯ ซะแหล่ว

เอาล่ะซี แม่ตรู...................

คือ อยู่บ้าน คุมเด็กขายข้าว ได้ตังดีกว่ามั้ย

แกบอกได้ตัง แต่แผ่นดินยังต่ำ เพราะคนไม่ดีมีเยอะ

เพราะงั้นร้านข้าวให้ญาติคุม

ส่วนเจ๊ก็ไปเพื่ออุดมการณ์อยู่สะพานมัควานฯ (  เขียนผิดแน่ๆ )

วะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ

ตอนบ่ายๆ ก็ออกไปพบเจอผู้คน

ไปเรียนดีกัว เด๋วขาดทุน ตังก็จ่ายทุกเดือนๆ

ส่วนฟิตเนสลืมไปได้เลย ถ้าขายังไม่หายดี

Master บอกว่าหยุดไปก่อน ให้หายดี หายสนิท ก่อนค่อยไป

ง่า.....................หมื่นหก ของกรู ใช้ไปแค่ ยี่ฉิบ ล่ะมั้ง

แต่งตัวออกจากบ้าน ไปเมเจอร์

หิวววววจนสุดบรรยาย

เดินดุ่มๆ ไปกินซิสเล่อร์ เห็นคนรอคิวกันยาวเลย

ก็ไปจองคิว

( กี่ที่คะ ) – ที่เดียวค่ะ ชื่อหลินค่ะ

( ที่เดียวเหรอคะ ) – คะ ที่เดียว ชื่อคุณหลินนะคะ

ว่าแล้วก็เดินไปนั่งรอ นั่งมองดูคนอื่นเค้ามาจองกัน

บ้างกลุ่มมากัน 2-3 คน 4-5 คน

แต่หลินก็มิได้นำพา กรูก็หิวนาเว้ยยยยยยยยยยยยย

แปร๊บนึงก็ได้โต๊ะ เดินท่อมๆ ไปนั่ง เรียกน้องพนักงานมาคนนึง

สั่งโดยไม่ต้องเปิดเมนู เพราะคิดมาล่วงหน้าแล้ว

“ไก่สไปซี่ กับมันบดนะคะ แล้วก็โค้กรีฟิล ค่ะ”

แล้วก็เดินไปตักสลัดกะซุปมากิน

ก่อนหน้านี้สลัดบาร์หลินจะกินสลัดผักกับน้ำสลัดต่างๆ

เวียนกินจนครบทุกน้ำสลัดแล้ว ก็เปลี่ยนมากินอีกด้านนึง

ตะนี้หลินเลือกกิน ผักไรไม่รู้ใส่อัลมอนด์กับไก่ ตั้งมา 1 กอง

ตักไรไม่รู้อีกอย่าง ที่มีก้านเซเลอรี่กับปูอัด มาอีก 1 กอง

ตักซุปเห็ดครีมกับซุปแฮม-เห็ด 1 ถ้วย

กินละเลียดๆ กะว่าให้จานหลักมาพอดีเวลากัน

สลัดกับซุปหมดไปแล้ว ดูดโค้ก จร๊วบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

หมดแก้ว พนักงานมาเติมครั้งที่ 1 ( แก้วที่ 2 )

จานหลักก็ยังไม่มา

อีกรอบ....เดินไปตักสลัดอย่างเดิมมาอีกจาน

ตักซุปด้วย แต่เปลี่ยนเป็นต้มยำไก้น้ำใสแทน

ถือกลับมาที่โต๊ะ อ้อ....มีหนมปังปิ้งไว้กินคู่กะสลัดวางไว้แล้ว

คือว่าสลัดรอบที่สองแล้วนะคะคู๊ณณณณณณณณณณณณณณณณ

ก็ไม่ว่าไรๆ ละเลียดสลัดกะซุปรอบที่ 2 กับหนมปังปิ้ง

จนหมด เติมโค้กครั้งที่ 2 ( แก้วที่ 3 ) จานหลักก็ยังไม่มา

รอแล้วรอเล่า นั่งคุยทอระสับกับฝน บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปกติ หลินกินซิสเล่อร์ จะกินสลัด 1 ซุป 1 แล้วก็จานหลัก 1 โค้กรีฟิล 1-2 แก้ว

แต่วันเน้.....สลัด 2 ซุป 2 โค้กรีฟิล 3 แก้ว แล้วก็ยังไม่ได้กินจานหลัก

กินจนจะอิ่มแล้ว ยังบอกฝนเลยว่า ชั้นจะไปจ่ายตังโดยไม่กินจานหลักได้มั้ยเนี่ย

เก๊าะพอดีจานหลักมาพอดี

กินอย่างเหนือยๆ เต็มที่ เสียดายกะตัง กินๆๆๆๆๆ มันเข้าไป

โรยเกลือในมันอบนิดหน่อย พอปะแล่มๆ

คนๆๆๆๆๆๆๆ เนื้อมันบดให้เข้ากัน แย้วก็กิ๊นนนนนนนนนนนนนนนน

ไก่ย่างสไปซี่ก็อร่อย เผ็ดนิสๆ ทุกอย่างลงตัว

แต่กรูอิ่มแล้ววววววววววววววววว เข้าใจม้ายยยยยยยยยยยยยยย

อิ่มและเซ็งจนไม่มีกะใจกินเยลลี่กับช้อคโกแลตมูสแสนอร่อย

กินเสร็จก็ง่วง อ๊ะ.......ไม่ได้ๆๆๆๆ ต้องเรียนนี้นา

จ่ายตังเกือบแสน จะมางี่เง่า เข้เกียจอย่างนี้ไม่ได้นะย่ะ

ลากขาไปเข้าห้องเรียน บทแรกของหนังสือ ก็ไม่ยากน๊อ

ดูเวลา อุ๊ยตาย....นัดเจออาจาน 6 โมง ออกมานั่งรอเวลาข้างนอกดีกว่า

นั่งดูน้องๆเค้าทำกิจกรรมกัน ก็น่ารักดี

แต่มีที่ไม่ถูกใจ คือ..........................................

ตอนแรกที่ตัดสินใจเลือกเรียนที่นี้ก็เพราะ All time English

แต่ว่านักเรียนที่มาเรียน พอสนิทกันก็พูดไทยกันซะงั้น

แล้วจะมาเรียนทำไม ไปพูดกะเพื่อน กะแฟนแกดีกว่ามั้ย

เฮ้อ....................................

ถึงเวลาก็เข้าคลาสเจออาจานกันไป

เป็นอีกครั้งที่ไม่ถูกใจ หนอยยยยยยยยยยยยย.....อย่าให้กรูสวยบ้างก็แล้วกัน ชิ!

คุยๆ กะอาจานๆ บอกว่า It’s not your level.

ก็แหงล่ะซิย่ะ ชั้นพูดกะใครไม่ได้เลยในเลเวลของชั้นเนียะ

บอกไปแล้วว่าที่มาเนี่ยะ เพื่อ To improve my speaking skill only.

I’d like to speak as fluent as native speakers.

เข้าใจมั้ยย่ะ..........................เชี่ย---เซ็งเป็ด