Precious memory

อันที่จริง ไม่มีอะไรเกี่ยวกับหัวข้อไดฯ เลย

แต่ว่าดองไดฯ มานานแล้ว

ก็เลยเอารูปเก่ามาเล่าใหม่ซะงั้น

ดูรูปบางรูปแล้ว ก็คิดถึงเหตุการณ์ในวันนั้น

แล้วก็หัวเราะคนเดียวก็มี ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

รูปที่เอามาลงจะเห็นพัฒนาการของฮะฮั้นอย่างชัดเจนและโจ่งแจ้ง

ว่า......

กรูม่ายเลยผอมลงเลย

เศร้าจิตอย่างรุนแรง

เอ้า...มาดูกัน

เริ่มตั้งแต่เด็กๆ เลยแล้วกัน

ในรูปอายุซัก 4-5 ขวบล่ะมั้ง ตัวเล็กกว่าเพื่อนเลย

สองคนข้างๆ เป็นลูกพี่ลูกน้อง

พอโตๆ มากลายเป็นหลินสูงกว่าและอ้วนกว่าใครเค้าเลย

กรุณาสังเกตุทรงผม ฮะฮั้นผมตรงตอนเด็กๆ แต่ไปเล่นน้ำทะเล

กลับมานอนหลับ ตื่นมาผมหยิก หยักศกซะงั้น

อันนี้วันปัจฉิมฯ

3 ปี ในกัลยาณี เป็รอะไรที่มีความสุขมากๆ

ฮะฮั้นในเจอเพื่อนที่ดี ครู-อาจารย์ดีๆ

สังคมดีๆ หล่อหลอมให้ฮะฮั้นเป็นอย่างทุกวันนี้ได้

เพื่อนๆในรูป ทุกวันนี้หน้าตาอาจจะเปลี่ยนไปตามรูปที่แทรกไว้

พอจะมองเห็นกันรึปล่าว

(รู้สึกว่าฮะฮั้นจะมองม่ายค่อยเห็นนะ)

เพื่อนๆ ที่ร่วมหัวจมท้ายกันมา

ตอนนี้แยกย้ายกันทำงาน แต่ว่าก็ยังมีติดต่อกันอยู่บ้าง

รูปสลับไป-มา ฮะฮั้นก็ งงแดก วุ้ย

อันนี้เป็นตอนปี 2 ทุกคนในรูปพักห้องเดียวกันทั้งหมด

เบอร์ห้า บ้าเห่อ เกิบใหม่

เพิ่งไปซื้อกันมาทุกคน หลังจากที่ต้องใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว มา 1 ปี

เกิบที่ฮะฮั้นใส่ มีเพื่อบอกว่าเหมือนคุณนายต่างจังหวัด

พามะไฟกับรีมไปเที่ยวที่บ้าน

ก็ไปเที่ยววัดพระธาตุกัน ไปดูดวงกันด้วย พวกแกจำได้รึปล่าว

ก่อนจะขึ้นปี 2 ฮะฮั้นได้รับการติดต่อให้ไปทำงานพารท์ไทม์

เป็นผู้ช่วยครูฝาหรั่ง (เรียกเท่ห์ๆ ว่าติวเตอร์)

เพิ่งรู้ตัวตอนนั้นแหละว่า ฮะฮั้นเนี่ย...ก็สามารถสอนได้นะเค๊อะ

จนมาหลังๆ รับสอนเอง รวยเองอีกทาง

เห็นพี่ๆ แล้วคิดถึงจัง

ต่อจากที่พาเพื่อนไปเที่ยวที่บ้าน

ก็เอารูปมาสแกน แล้วก็แต่งสีเอง

มั่วๆ เอา ออกมาแบบนี้ก็โอเชไปอีกแบบ

กิจกรรมอีกอย่างที่ไม่ควรพลาด ถ้าไปวัดพระธาตุฯ

ก็คือ การให้อาหารนกพิราบ

โปรยอาหารที นกก็ฮือกันที

น่ากัวว่ะ

ปี 3 จะเป็นคนที่ต้องจัดการเรื่องงานบายเนียร์ให้พี่ปี 4

รุ่นฮะฮั้นก็คิดธีมงานเป็นแฟนซี

คืนวันงานเลยละลานตา ด้วยชุดแฟนซีหลายแบบ

ถ่ายรูปกะเพื่อนสนิท มะไฟกะนุ้ก

ใครจะเชื่อว่านุ้กเต้นได้ ชี แคน นะขอบอก

ส่วนหลินก็เป็นดาวเต้นเหมือนเดิม เป็นยังไงเด๋วดูรูปต่อไป

ตี๊แหน่........

กะลังมันส์กะเพลง Crazy In Love

เต้นกันทุกปี ทุกบายเนียร์

ปี 1-น้องนอนไม่หลับ/ผีเสื้อราตรี

ปี 2-แก้วปิ้งไก่/I will survive

ปี 3-Crazy In Love+How are you? Welcome to Thailand/อย่าปล่อยให้เธอลอยนวล

แล้วก็ต้องเต้นคู่กะรีมทุกปี

ใส่ชุดเหมือนกันทุกปี ต่างกันเฉพาะสี

ถึงฤดูบายเนี่ยร์ทีไร พวกเรานอนดึก คิดการแสดงกันทุกที

แต่เวลาเรียน ไหงพวกเราไม่นอนดึกกันบ้างฟร่ะ

ไปออกภาคสนามที่มาเลเซีย

ในรูปเป็น ปูตราจายา

ก็เพิ่งได้รู้ตัวเองอีกเหมือนกัน ว่าพูดภาษาแล้วคนต่างชาติรู้เรื่อง

พักที่เก็นติ้ง โฮกกกกกกก...หนาวค่อดๆๆ

ใครบอกแกให้ใส่เสื้อม่วงฟร่ะ

ครือ แบบว่าฮะฮั้นรักคณะฯ มากมาย

เลยใส่เสื้อสีเดียวกับสีคณะ

โต๊ทำงานที่บริษัทเก่าก่อนย้ายมากรุงเทพฯ

สังเกตุได้ว่ากะลังอู้งาน ก้อ...ดูบนจอคอมพ์ซิ

ทำงานไป ฮะฮั้นก็ถ่ายรูปไป

ใส่ชุดไรไปทำงานก็ได้

บอสไม่ซีเรียส

เป็นพิธีกรงานแต่ง+ร้องเพลงครั้งแรก

ฮามาก ชุดก็ของเพื่อนแถมรองเท้าก็หลวม

วิ่งวุ่นทั้งงาน ไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำ 1 อึกและทอดมันกุ้ง 1 คำ

แต่ว่าเห็นเจ้าบ่าว-เจ้าสาวแล้วก็ชื่นใจ

สุดท้ายเป็นรูปทรงผมที่ไม่คิดว่าจะตัดแบบนี้อีกในชีวิต

ใครมาบอกให้กรูตัดทรงนี้ฟร่ะ

รูปที่ 1 กับ รูปที่ 4

เป็นการตัดสินใจที่สุดแสนจะผิดพลาด

หน้าก็บาน แถมยังโดนกล่าวหาว่าขโมยซาลาเปามาอมไว้ในแก้มอีก

เสาร์-อาทิตย์ จะไปรวมตัวกันที่ห้องพี่เอิ้ล

เป็นสมาชิกในครอบครัว เครือญาติฮะฮั้นเองเค๊อะ

จะไปกินข้าวด้วยกัน เพราะเป็นวันเกิดเจ้าแบงก์มัน

แล้วจะมาอัพจ้า