ตบพี่วิน+วันเกิดแบงก์

ตบพี่วิน+วันเกิดแบงก์

วันศุกร์ที่แล้ว ฮะฮั้นก็มาออฟฟิศเป็นปกติ

คือ หมายฟามว่า มาเช้า มาเปิดประตูออฟฟิศเป็นปกตินั่นเอง

คนมีความรับผิดชอบก็เงี้ยแหละ มาถึงแต่เช้า ( ได้ข่าวว่ามาถึงแล้วขึ้นไปนอนต่อ )

พอลงจากแมงกะไซค์ ก้มหน้าก้มตา หาเหรียญให้ค่ารถ ก็ได้ยินพี่วินพูดว่า

“ อ้วนเน๊อะ ” อ้าวๆๆๆๆๆๆๆ ห่านลาก มาว่ากรูได้เยี่ยงไร

ลำพังกรูอ้วนก็รู้ตัวดีอยู่ ไม่ต้องให้แกมาบอกหรอกย่ะ

เกือบโดนตบบ้องหูพี่วินซะแล้ว แต่บังเอิ๊ญมองเหตุต้นเหตุซะก่อน

มันคือ อีบิ๊ก น้องหมา 1 ใน 6 องครักษ์หน้าออฟฟิศนั่นเอง แล้วบิ๊กเป็นหมาที่อ้วนมากกกกก

พอรู้สาเหตุ พี่วินก็รอดพ้นฟามตายไปได้ ฮะฮั้นก็ไม่ได้เป็นฆาตกรนะฮ้า

" เก็บตก " น้องหมาองครักษ์พิทักษ์ออฟฟิศอีกตัว เป็นไรไม่รุ
ไม่ชอบถ่ายรูปเลย เห็นใครหยิบอะไรขึ้นมาแล้วทำท่าจะถ่ายรูป ก็วิ่งแน่บไปแล้ว

น้องปลื้อ แอบหนีแม่ลงมาเล่นข้างล่าง พอลงมาไม่มีใครว่างเล่นด้วย
ก็เลยปีนราวกะไดเล่น ฮะฮั้นถ่ายรูปไว้ทันพอดี

วันเกิดเจ้าแบงก์

เสาร์-อาทิตย์ก็ว่าง แต่คิดไว้ว่าจะไปหาพี่เอิ้ลกับเอิ้มที่ห้อง

โทรนัดเครือญาติล้านแปดที่มาทำงานและเรียนที่กรุงเทพฯ จะได้มากินข้าวกันบ้าง

สรุปว่ามีพี่เอิ้ล เอิ้ม แบงก์ละฮะอั้น 3 นางกับ 1 หน่อเท่านั้นที่มาได้

บูมกับเมญ์ต้องทำงานกลุ่มกับเพื่อนเลยอด

ด้วยฟามเสือก ฮะฮั้นเลยอาสาทำกับข้าวไปกินกันโดยไม่คิดว่าคนอื่นเค้าจะกินได้รึปล่าว

ทำอะไรก็ม่ายรุ เรียกไม่ถูกอ่ะ เคยเห็นแต่บอสที่ออฟฟิศเก่าทำ ฮะฮั้นก็แอบจำมาทำมั้ง

ก็ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันมะกอก เขวี้ยงเนยลงไปซักก้อนเล็กๆ เอาหมูสับลงไปผัด

ใส่แครอทหั่นเต๋า ใส้กรอกกับเห็ดฟางลงไปผัดให้เข้ากั๊น เข้ากัน

เสร็จแล้วเอาซอสมะเขือเทศเข้มข้นแบบที่เป็นกระป๋องอ่ะ ไม่ก็เอาที่เป็นพาสต้าซอส

คนๆ ให้ซอสเข้ากันกับหมูสับ ใส่ซี่โครงหมูลงไป เติมน้ำให้ท่วมซี่โครง ลดไฟให้เป็นไฟกลาง

ไม่ต้องปรุงรสนะ รอให้ซี่โครงนุ่มก่อน หมั่นคนให้ถึงก้นหม้อด้วย พอซี่โครงนุ่มดีแล้ว

ก็ชิมรสก่อน มันจะเปรี้ยวมะเขือเทศนะ เติมเกลือกับน้ำตาล ชิมรสให้รู้สึกว่าอร่อยแล้วก็ปิดไฟ

กินซี่โครงหมดแล้วเหลือซอสหมูสับอีกก็เอามาราดเส้นสปาเก็ตตี้ได้นะ ทาเป็นหน้าพิซซ่าก็ได้เหมือนกัน

อ้อ...ฮะฮั้นต้มมันฝรั่งใส่ลงไปด้วย จะได้ไม่ต้องกินกับหนมปัง

สตรอเบอร์รี่ชีสพายอันแรก ทำตอนวันพุธ ไม่หย่อย อย่างเลี่ยน

ฟามเสือกยังไม่จบสิ้นทำของหวานต่อ ฮะฮั้นก็เฝ้าอ่านตามบล็อกต่างๆ มานาน

เป็นโอกาสดีที่ฮะฮั้นจะได้ลอง ขนมที่ดูทำไม่ยากและไม่ต้องอบก็คือ ชีสพาย

ฮะฮั้นทำบลูเบอรร์รี่ชีสพาย ใส่แครกเกอร์มาบดๆ เป็นฐาน

แล้วฮะฮั้นก็ชอบความขม เลยทำโอรีโอบลูเบอร์รี่+สตรอเบอร์รี่ชีสพายอีกอัน

ได้ขนมออกมา 3 ถาด จับแช่ตู้เย็นไว้

อันนี่ใช้แครกเกอร์เป็นตัวพาย

ซูมมมมมม...อย่างเยิ้ม

ชื่อมันย๊าว ยาวแหละ
โอรีโอบลูเบอร์รี่แอนด์สตรอเบอร์รี่ชีสพาย

ฮ่วย.....อยากกินอีก

โอรีโอขมๆ เข้ากันได้ดีกับครีมชีสหวานอมเปรี้ยว
ซอสบลูเบอร์รี่กับสตรอเบอร์รี่ตัดความเลี่ยนของชีสได้อย่างดี

วันอาทิตย์ก็นั่งแท๊กซี่ไปหาพี่เอิ้ลกับเอิ้ม

รอแบงก์มาแล้วก็ลงมือกินกัน แต่ละคนบ่นกันใหญ่ว่าอิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

แต่ว่ามันยังไม่หมดนี่เค๊อะ ควักเอาชีสพายออกมากินกันอีก

กินเสร็จนอนเป็นงูเหลือมกันเลยทีเดียว นอนกลิ้งไป กลิ้งมา ก็ยังคงอิ่มตื้อกันอยู่

แต่หลินอยากซดอะไรที่มันแซ่บๆ จะได้ไม่เลี่ยน แต่ดูถ้าสมาชิกที่เหลือยังอิ่มกันอยู่

ตกเย็นซักเกือบๆ 5 โมง ก็ออกมาหาไรกินได้อีก กินทั้งๆ ที่ยังอิ่มนั่นแหละ

เหลือไปกินส้มตำกันที่ยูเนี่ยมมอลล์

กินส้มตำด้วยความเร็วต่ำ ความเฉื่อยสูง พยายามยัดไปๆๆๆ

เหลือกุ้งแห้ง 2 ตัวในส้มตำ ยังไม่มีใครอยากจะแตะเล้ย

กุ้งน้อย 2 ตัว น่าสงสารจัง ไม่มีใครกิน

ถึงแบงก์

อายุ 18 แล้วนะคุณชาย พี่หลินเกือบจะนึกภาพแบงก์ตอนเด็กไม่ออกเลยอ่ะ จำได้แต่ว่าพี่เอาข้าวคลุกเกลือให้แบงก์กิน แล้วแบงก์ก็ชอบ แปลกตั้งแต่เด็กนะเนี่ยะ วันเกิดแบงก์ปีนี้เป็นปีแรกล่ะมั้งที่เราๆ ลูกพี่ลูกน้องได้มากินข้าวกัน พี่หลินขอให้น้องชายของพี่หลินสุขภาพแข็งแรง ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง คิดและหวังอะไรก็ขอให้สมหวังนะจ้ะ ยิ่งปีนี้แบงก์ต้องเข้ามหาลัยแล้ว คณะและมหาลัยไหนที่แบงก์อยากเข้าไปเรียน พี่หลินก็ให้แบงก์สมหวังตามนั้นนะจ้ะ เพี้ยงงงงงงงงงง