ของฝาก-เล็บขบ-รองเท้าขาด

ศุกร์ที่ผ่านมา เลิกงานแล้วรีบเรียก taxi ไปหาพี่เจี๊ยบที่ริเวอร์ไซด์
พี่เจี๊ยบกลับมาจากสิงคโปร์ เลยอยากนัดเจอก่อนที่จะลงไปสงขลา
ระหว่างทางก็ฟัง จส.100 ได้ข่าวว่ารถติดวินาศสันตะโร ทุกเส้นทาง
พี่เจี๊ยบก็โทรมาบอกว่าบนทางด่วนรถก็เยอะ เคลื่อนตัวได้ช้า
แต่คุณคนเขียนก็คิดว่าน่าจะไปถึงที่หมายในเวลาใกล้เคียงกัน

คุณคนเขียนผ่านช่วงรถติดแถวๆ พระราม 7 มาได้ ก็สบายแล้ว
ถึงที่หมายตอนเกือบๆ ทุ่มครึ่ง แต่พี่เจี๊ยบยังมาไม่ถึง
คุณคนเขียนก็เลยไปสระผมทำสวยก่อน
เจอร้านดี ราคาไม่แพงอีกร้านนึงแล้ว
เป็นร้านเล็กๆ ที่มักจะรับเฉพาะลูกค้าประจำ
ช่างก็พูดคุยดีมาก สระไม่เจ็บแถมเอาปุ่มนิ้วนวดๆ ให้ด้วย
พอถามเรื่องยืด พี่แกก็ตอบและอธิบายมายืดยาว สรุปราคา 1000 บาทถ้วน
ซึ่งราคาถูกมากกกกกกกกกกกกก เมื่อเทียบกับผมอันยาวและเยอะของคุณคนเขียน
จะหาเวลาไปยืดซะหน่อยแล้ว

ไดร์ผมไม่ทันเสร็จ พี่เจี๊ยบก็มาถึง เสร็จเรียบร้อยก็ไปกินข้าวกัน
กินกันที่ร้านหน้าปากซอยโรงแรมแหละ ง่ายดี หิวแล้วด้วย
พี่เจี๊ยบไปสิงคโปร์กว่าอาทิตย์ คิดถึงอาหารแซ่บๆ มาก
กินกัน 3 คน แต่อาหารเกือบเลี้ยงคนได้อำเภอนึงเลยทีเดียว
พริกแกงปลาดุก-พริกแกงหมูกรอบ-กะเพราหมูสับ+ไข่ดาว
ต้มยำน้ำข้น-ตำปูปลาร้า-ตำไทยปู-ไข่เจียวชะอม-ผักลวก-น้ำพริกกะปิ-ปลาทูทอด-โค้ก 4 ขวด

กินกันไม่หมด อิ่มพุงจะแตก
กลับขึ้นไปบนโรงแรม ไปเอาของฝาก

พี่เจี๊ยบซื้อน้ำหอมมาให้กับพวงกุญแจ

Adidas กลิ่ออกแนวสปอร์ตแต่ก็ยังเหลือความหวานแฝงอยู่

พวงกุญแจ ใครไปสิงคโปร์ก็ซื้อเจ้านี่มา
เอ๊.............ทำไมรูปขนาดไม่เท่ากันหว่า

พี่เจี๊ยบโทรคุยกับเทเรซ่าด้วย

พี่เจี๊ยบ - เทเรซ่าขา...กินข้าวรึยังลูก
เทเรซ่า - กินแย้ว
พี่เจ๊ยบ - กินกับอะไรลูก
เทเรซ่า - กินกับ "ยาย" !!!!!!!!!

พี่เจี๊ยบเล่าว่าปีหน้าพี่เจี๊ยบ น้องเจนและเทเรซ่าจะไปอยู่สิงคโปร์อย่างน้อยก็ปีนึง
โหย.....คุณคนเขียนคิดถึงลิงผมหยิกปากจู๋มากแน่ๆ เลย
พี่เจี๊ยบจะพาเทเรซ่าไปก่อน ส่วนน้องเจนจะให้ตามไปทีหลัง
แล้วพี่เจี๊ยบก็จะขอให้คุณคนเขียนพาน้องเจนไปส่ง เมื่อพี่เจี๊ยบหาอพาร์ทเม้นท์ที่โน้นได้แล้ว
คุณคนเขียนก็จะได้ไปเที่ยวๆ เล่นๆ ที่สิงคโปร์ 2-3 วัน

วันเสาร์นัดเจอแบงก์ที่เซ็นทรัล ลาดพร้าว
บอกแบงก์ว่าไม่ต้องกินข้าวมานะ เด๋วพี่เลี้ยงเอง เจอกันบ่ายโมง
แต่ฝนตกหนักมากกกกกก คุณคนเขียนออกทาตอน 12.45 อิแบงก์โทรจิกใหญ่เลย
ไปถึงเซ็นทรัลฯ ตอนบ่ายสองนิดๆ รถติดบรรลัยอีกเหมือนกัน
ดีที่ให้แบงก์ไปจองที่ซิสเล่อร์ไว้ก่อนแล้ว
ขออภัยไม่ได้ถ่ายรูปอาหารที่สั่งมาเลย
ถึงถ่ายมาก็คงเบลอ เพราะคุณคนเขียนหิวมั่กๆ มือสั่นถ่ายรูปไม่ได้
มีแต่รูปคนที่ไปรอมา 2 รูป

ยังเก๊กอยู่

ม่ายเก๊กแล้วว้อย หิววววววววววววววววววว

วันอาทิตย์ออกไปตัดเล็บขบ เสร็จแล้วว่าจะไปเรียน
แต่ว่าคุณน้องช่างทำเล็บทำอยู่นานมาก ชั่วโมงกว่าๆ แหนะ
เค้าว่าคุณคนเขียนเล็บแข็ง หนังข้างๆ เล็บก็แข็ง
ตานี้หนังข้างเล็บมันกดลงไปในเนื้อทำให้เจ็บ คุณน้องก็เลยแคะออกมาให้หมด
ที่จริงคุณคนเขียนก็แงะแล้วทีนึง แต่ตอนนั้นมันเจ็บมาก แงะทีก็มีหนองออกมาที
กลั้นใจแงะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วใส่ยา แต่ก็คิดๆ อยู่ว่าไปทำที่ร้านดีกว่า
ทำเล็บกว่าจะเสร็จ เล่นเอาหลับไปงีบนึง
เดินสวยๆ ออกจากร้านว่าจะไปเรียน
ปรากฏว่ารองเท้าหนีบของคุณคนเขียน สายมันขาดเจ้าค่า

ไม่ไปเรียนมันแระ หนีบรองเท้าไว้ให้มั่น เรียกพี่วินเข้าบ้าน
ดุแดจังกึมได้ 10 นาทีก็หลับบบบบบบบบบบบบ

วันจันทร์ก็มางีบที่ออฟฟิศก่อนเข้างาน อิ อิ อิ
เลิกงานก็แวะซื้อลูกชิ้นหมูปิ้งที่อนุสาวรีย์

น่ากิน ชิมิล่ะ

ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

เรียงเป็นตับเลย แต่ขอบอกว่า 3 รูปแรกไม่ใช่ของจริงนะจ้ะ

ของจริง คือ เตาที่แม่ค้ากะลังปิ้งอยู่ อีก 2 เตาข้างหน้าของปลอมจ้า

WORK MODE

I can't stand with the conditions. I know why I decided to work here. But if there are things that make me unhappy to work. I will leave certainly.
I feel like......bored.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 #EDIT#

ว่าอัพไดอารี่หน้าใหม่เป็นเรื่องมะไฟมาเยี่ยม

แต่ว่ามีเรื่องใหม่ๆ มา เลยเอามาใส่มันหน้านี้แหละ ขี้เกียจขึ้นหน้าใหม่

อาทิตย์นี้ค้างออฟฟิศทั้งอาทิตย์ กลางคืนก็ทำงานหนักอย่างที่เคยบอก อิ อิ

พอดีว่าพี่เจี๊ยบออนไลน์ Skype ก็เลยโทรคุยกันซะเลย

พี่เจี๊ยบเปิด web cam ด้วย

เม้าท์ๆ กันอยู่ เกิดมีเด็กอยากคุยด้วย

ไหนหยินอ่ะม่ามี๊

ยิ้มหวาน ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อะโหย...เทสต์ๆๆ

ว้า...เหนื่อยจัง กินนมก่อนดีฝ่า

หลินก็เอามือถือมาถ่ายคลิปจากหน้าจอ

คือ ว่าทำไม่เป็นอ่ะ

เอามือถือนี่แหละว่ะ

ก็เลยได้มาแต่คลิปไม่มีเสียง มีแต่เสียงหลิน

ดูคลิปได้ยินเสียงเหี้ยมๆ ก็เสียงดั๊นนี่แหละค่า