กี๊ดดดดด กินข้าวกับพี่ๆและชายหนุ่ม

และแล้วก็ถึงวันนัดจนได้นะเนี่ยะ

ตื่นเช้าก็เลือกชุดว่าจะใส่ชุดไหนไปกินข้าวกับชายหนุ่มดี

มือถือก็ส่งเสียงดัง ขัดจังหวะซะงั้น

“น้องหลินวันนี้มีคลาสนะคะ คลาสเริ่ม 10 โมงคะ”

ห่านลากกกก...... อีก 45 นาที กรูจะไปทันมั้ยยยยยยย

แต่ก็ไปทันจนได้ สอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนเกือบ 4 โมงถึงกลับบ้าน

ไม่เลือกแล้วชุด เชิด เปลี่ยนชุดแล้วก็ไป BTS อนุสาวรีย์

โทรหาพี่หยง แต่ก็ติดต่อไม่ได้ ซวยแระตรู จะไปยังไงเนี่ยะ

จำได้ลางๆ ว่าให้ไปที่สถานีศาลาแดง ส่ง sms ให้พี่หยงบอกว่าหนูจะหลงทางแล้วจ้า

ก็มั่วไปศาลาแดงแล้วกัน ตอนอยู่ที่สยาม พี่หยงโทรมาพอดีเลยรอพี่หยงที่สยาม

เจอพี่หยงแล้ว พี่หยงน่ารักมาก เป็นกันเองสุดๆ เลย ชวนคุยโน้น นี่ นั่น

หลินก็แอบเขินๆ เพราะเพิ่งเจอพี่หยงครั้งแรก ทำตัวไม่ถูก ได้แต่พยายามบีบตัวให้เล็กๆ แต่ก็ไม่ช่วย

พี่ตีฟ – แฟนพี่หยงก็มาด้วย พี่ตีฟแอบฮา ดีว่าพี่หยงบอกไว้ก่อนว่าพี่ตีฟชอบล้อเล่น

ไปรอพี่หนิงที่โรงแรมเดอะ ตะวันนาแป๊บนึง

พี่หนิง ปีเตอร์ แม่พี่หนิง หล่อพี่ หล่อน้อง ก็มาถึง

พาเหรดกันไปชั้น 2 หลินกับพี่หยงไปเล่นกับหล่อน้องก่อนตั้งนาน

หล่อน้องน่ารักมาก ไม่ร้องโยเยเลย แต่ว่าแอบหยิ่งคุยด้วยก็ไม่คุยด้วย

( เอิ่ม....น้องเค้าเพิ่ง 7-8 เดือนเอง จะพูดได้ไงย่ะ )

ส่วนหล่อพี่แอบๆ มองหน้าแต่ไม่คุยกัน เก๊กไว้ก่อน

อาหารก็เยอะนะ ที่เห็นน่ากินก็คงเป็นพวกอาหารทะเล ที่คนไปต่อแถวยาว

หลินเอาปูผัดพริกไทยดำ ไม่นานก็ได้

แต่ก็กินอย่างอื่นด้วยแหละ

พี่หยงเอาหล่อน้องมาอุ้มเล่น พอหล่อพี่เห็นก็ร้องลั่นเลย

ประมาณว่าหวงน้องมาก จนพี่หยงต้องคืนหล่อน้องไปให้คุณยาย

เด็กๆ เริ่มง่วงกันก็เริ่มโยเย พี่หนิงเลยชวนหลินไปส่งเด็กๆ กับแม่พี่หนิงก่อน

พอไปถึงที่พักหลินชวนหล่อพี่คุย เค้าก็คุยนะ

มีโม้ด้วยว่าจะบินไปหาตา ฟิ้วๆๆ

หลินถามว่ายูจะถ่ายรูปกับน้องมั้ย หล่อพี่โอเช

เสร็จแล้วตานี้เหลือยูกะไอแล้ว ยูอยากถ่ายรูปกะไอรึปล่าว

พยักหน้าแล้วกระโดดนั่งตักทันที ไอหลินก็ไม่ทันระวัง

หล่อพี่ทิ้งตัวลงมา ถึงกับจุก หล่อพี่ 3 ชวบแต่ตัวโตกว่ารุ่นเดียวกันมาก

รูปที่ 2 บอกหล่อพี่ให้ชูนิ้วลิโพ หล่อพี่ก็ทำ อู๊ยยยย....น่ารักจริงๆ

พี่หนิงชวนกลับไปโรงแรม หลินก็หันไปร่ำลา 2 หนุ่ม

หล่อน้องนอนตาแป๋วไม่ว่าอะไร แต่หล่อพี่แหกปากร้องคับทั่น

อารมณ์ว่าเล่นกันก่อนอย่าเพิ่งไปดิ๊

ถึงโรงแรมก็กินต่อ แล้วก็เม้าท์ๆ กันไป พี่ตีฟก็เม้าท์กับปีเตอร์

หลิน พี่หยง พี่หนิงก็คุยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คุยกันหลายเรื่องเลยทีเดียว ความคิดของเราทั้ง 3 คนไม่เหมือนกันซะทีเดียว

แต่ก็ไปในทางเดียวกัน

อ่อ...พี่หนิงเอาพวงกุญแจโออาล่าของฝากจากออสเตรเลียมาให้หลินด้วย

ส่วนพี่หยงก็เอาซีดีซีรี่ย์ FRIENDS มาให้หลินด้วย

จะสี่ทุ่มแล้ว แยกย้ายสลายโต๋ดีกว่า พี่หนิงต้องไปอุบลฯ ตอนเช้าอีก

พี่ตีฟ พี่หยงและหลินก็เดินกลับ ผ่าเข้าไปในพัฒนพงศ์ด้วยน๊า

แอบอยากดูแต่พี่หยงให้เดินซอยตรงกลาง แต่ก็แอบเห็นแว๊บๆ พอให้ตื่นเต้น

พี่หยงคุยกับหลินแล้วก็หันไปคุยกับพี่ตีฟด้วย เรียกว่างานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฏร์ไม่ให้เสียเลย

พี่ตีฟซื้อของเสร็จ ก็เดินมาที่ BTS ศาลาแดง

ก็คุยกับพี่หยงหลายอย่าง จากที่ไม่รู้จักก็กลับเป็นรู้จักมากขึ้น

ถึงอนุสาวรีย์ก็แยกย้าย ส่ง sms บอกพี่หยงว่าถึงบ้านแล้ว ไม่ได้ไปฉุดใครที่ไหนกลางทาง

วันอาทิตย์โทรไปชวนอิบอลกินซิสเล่อร์

แต่คุยกันไม่รู้เรื่อง พอบ่ายๆ ก็แต่งตัวไปกินคนเดียวก็ได้เฟร้ย

อิบอลก็โทรมาพอดีบอกว่าไปกินซิสเล่อร์กันไป โอเชเข้าล็อก

พอเจอกันก็เหมือนเดิม คือ ด่ากันไป ปรึกษากันไปและกินกันไป

วางแผนว่าจะไปอัมพวากัน ไปเช้า-กลับเย็นก็ได้ แต่ต้องให้เกี้ยกับก้อยว่างด้วย

กินเสร็จก็ไปซื้อหนังสือ เป็นหนังสือมือสอง ขายครึ่งราคานะ

บางเล่มยังไม่อยู่เลยอ่ะ หลินเลือกเล่มที่เหมาะกับตัวเองมากที่สุด

เป็นหนังสือแปล เรื่อง “สวยอย่างหนัก”

จบวันอาทิตย์ไปด้วยบรรยากาศดีๆ ของเพื่อนที่เจอกันเมื่อไหร่ ก็ด่ากันได้ตลอด

เอ๊ะ...ยังไง เอาเป็นว่ามีความสุขดีแล้วกัน

ขอบคุณอะไรก็ตามแต่บนโลก ที่ทำให้หลินได้เจอคนดีๆ

เชื่ออย่างนึงว่าถ้าเรารู้จักคนดี คบคนดี

คนดีจะนำพาเราไปให้ทางที่ดี หรือนำสิ่งดีๆ มาให้เรา

ในครั้งนี้อย่างน้อยหลินก็ได้มิตรภาพดีๆ กลับมา

พี่ๆ ทำให้หลินเปิดตา เปิดใจอีก หลังจากที่ทำเป้นไม่รู้ไม่ชี้กับสิ่งรอบตัวมานาน

โดยเฉพาะพี่หยง ที่ทำหลินคิดในอีกแบบนึง แบบที่พี่หยงเป็น

นั่นก็คือ คิดบวก นั่นเองคะ

ขอบคุณมากๆ อีกครั้ง

ป.ล.ก่อนพี่หนิงจะกลับไปออสฯ หวังว่าจะได้เจอ 2หล่ออีกครั้งนะค่ะ