ข้อดีที่น้ำท่วม+ทั่นย่าไม่สบาย

***หมายเหตุ - ไดอารี่หน้านี้ค่อนข้างยาว (มาก) นะคะ แต่เป็นประโยชน์กับครอบครัวที่มีผู้สูงอายุในบ้าน หลินว่าควรจะอ่านไดฯ หน้านี้คะ***

 

ชื่อไดฯ วันนี้ออกจะประหลาดอยู่ซักหน่อย เอิ่ม....ไม่หน่อยล่ะ มากเลย เพราะชาวบ้านชาวช่องเดือดร้อนกันไปหมด แถมไดฯ หน้าก่อนยังบ่นเรื่องน้ำท่วม ต้องล้างบ้านอยู่แท้ๆ วันนี้ทำไมมากลับคำซะได้  มีคำตอบท้ายไดฯ น๊า

 

หลายๆ คนที่อ่านไดฯ ของหลิน คงเคยเห็นทั่นย่าผ่านไดฯ บ้างแล้ว ทั่นย่าคนสวยที่มกราปี 55 ก็จะเป็นสาวสะสะพรั่งอายุ 88 ปีแล้วจ้า แล้วก็เป็นเรื่องธรรมดาที่คนอายุขนาดทั่นย่าจะมีเมื่อยเนื้อ เมื่อยตัวบ้างหรือปวดข้อ ปวดกระดูกก็เป็นเรื่องที่อาจจะเกิดขึ้นได้

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย
ทั่นย่าคนสวย...สุดที่รักของหลานๆ จุ๊บๆ

 

 

ทั่นย่าก็เหมือนกัน มีบ่นปวดขาบ้าง ไรบ้าง แต่พักหลังมานี้บ่นว่าปวดขาบ่อยขึ้น จะเป็นเยอะเวลาตื่นนอน ตื่นแล้วลุกขึ้นเลยไม่ได้ ต้องค่อยๆ ลุก พอได้เดินแล้วก็หายกัน กลางวันไม่ค่อยปวดเท่าไหร่ทั่นย่าว่างี้

 

อาๆ ก็พาไปหาหมอที่โรงบาล ไปเจอหมอคนนึงบอกว่ากระดูกเสื่อม ซึ่งรู้สึกได้เลยว่าทั่นย่าไม่มีกำลังใจเลยพอได้ยินหมอบอกอย่างนั้น จนไปหาหมออีกครั้ง เจอหมอคนใหม่ หมอคนใหม่บอกว่าไม่ใช่กระดูกเสื่อม แต่เป็นพวกกระดูกทับเส้นมากกว่า ซึ่งทำให้ทั่นย่าสดชื่นขึ้นมาทันที ก็ได้ยามากินคลายกล้ามเนื้อบ้าง ยากระดูกบ้าง คนที่เป็นหมอต้องระวังหน่อยนะคะ เวลาจะบอกอะไรคนไข้ โดยเฉพาะผู้สูงอายุ

 

มาเดือนนี้ทั่นย่าก็ปวดขาอีก และพาลหงุดหงิดกับทุกคน เพราะไม่ได้ออกไปเดินตลาด กลัวจะล้มเอา ประมาณวันที่ 22-23 พ.ย. จำไม่ได้แน่ อาก็พาย่าไปหาหมอที่ตรัง หมอก็จ่ายยาที่เกี่ยวกล้ามเนื้อ กระดูกอะไรพวกนี้มาให้ ทั่นย่าก็กินยาใหม่ที่ได้มาจากที่ตรัง ก็รู้สึกว่าอาการดีขึ้น ตอนโทรไปหาทั่นย่าก็บอกว่าได้ยาใหม่แล้ว ไม่ค่อยปวดขาแล้ว

 

ซักวันศุกร์ที่ 25 ต.ค.54 น้องแอ้มกับอาต้องขึ้นมากรุงเทพตอนเย็น เพราะน้องแอ้มต้องไปเก็บของที่หอ มธ.-รังสิต  ห้องอยู่ชั้น 1 น้ำท่วมเละหมด ทางหอพักจะทำความสะอาดให้ แต่ต้องไปเก็บของเอง ซึ่งก่อนที่น้องแอ้มจะขึ้นมาตอนเย็นก็บอกว่าทั่นย่ายังปกติอยู่เลย

 

วันเสาร์ที่ 26 ต.ค. ช่วงกลางคืนพี่เอิ้ลบอกว่าโทรไปที่บ้านทั่นย่า น้องแบงก์ที่อยู่ที่บ้านบอกว่าทั่นย่าอาการไม่ดีเลย ถามพี่เอิ้ลได้ความมาว่า เหมือนทั่นย่าคุยกับใครไม่รู้ ที่น้องแบงก์มองไม่เห็น กลางวันก็พูดถึงคนโน้น คนนี้ บางคนที่ทั่นย่าพูดถึงก็ตายไปแล้ว คือ ไม่ได้พูดถึงอย่างเดียวนะ เหมือนกับคนๆ นั้นมาที่บ้านอะไรอย่างนี้ น้องแบงก์เห็นก็พยายามคุยกับทั่นย่า ว่าไม่มีใครมา แต่ทั่นย่าก็ยังคุยอยู่ ไม่ได้นอนกลางวันเลย ถึงบอกให้นอนก็ยังนอนคุยไปเรื่อย บางทีก็ทำท่าเย็บผ้า แต่ไม่มีเข็มและด้ายในมือนะ เย็บมือเปล่า แต่ที่ทำเอาน้องแบงก์น้ำตาซึม คือ ทั่นย่ายื่นมือเปล่าๆ มาให้น้อง แล้วบอกให้เอาเตารีดไปเก็บ น้องแบงก์บอกว่าตกใจไม่รู้ว่าทั่นย่าเป็นอะไร ก็เลยโทรไปหาน้องแบงก์ บอกน้องว่าอย่าไปทำหน้าตาตื่นให้ทั่นย่าเห็น อายุขนาดทั่นย่าอาจจะมีหลง มีลืมได้ ให้น้องแบงก์คอยเตือน คอยบอกว่าอะไรจริง อะไรไม่จริง อย่างที่ทั่นย่าทำท่ายื่นมือบอกว่าให้เก็บเตารีดก็ให้น้องบอกทั่นย่าว่าไม่มีเตารีดนะ ย่านั่งอยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร น้องแบงก์ก็รับคำ และบอกว่าจะคอยดูทั่นย่าให้ เพราะทั่นย่านอนไม่ค่อยหลับ ตื่นมาพูดเป็นพักๆ น้องแบงก์จะคอยดูให้ วางสายจากน้องแล้วก็นอนไม่ค่อยหลับ คิดไปสารพัดว่าทั่นย่าจะเป็นอะไรมากมั้ย

 

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย
ทั่นย่ากับลูกสาวกำนันตอนวันปีใหม่ ปีใหม่แล้วหว่า

 

 

 

วันอาทิตย์ช่วงเย็นๆ นัดเจอพี่เอิ้ลและเอิ้มที่สายใต้ ไปส่งน้องแอ้มกับอากลับบ้าน ก็ยังนั่งคุยกันเรื่องทั่นย่าว่าเป็นอะไร เท่าที่คุยทั่นย่าจำลูก จำหลานได้ จำญาติได้ จำคนที่มาเยี่ยมได้ แต่เวลาเค้าคุยด้วย ทั่นย่าจะไปคุยเรื่องอื่น คุยกับอะไรไม่รู้ในอากาศ หลานๆ โทรไปคุยทั่นย่าก็จำได้ เรียกชื่อถูกทุกคน แต่ซักแป๊บก็คุยเรื่องอะไรไม่รู้ที่เราไม่เข้าใจอีก น้องแอ้มสัญญาว่าถึงบ้านเช้าวันจันทร์จะไปอยู่กับทั่นย่า (ทั่นยายของน้องแอ้ม) เอง ส่วนที่บ้านก็มีบูมผลัดกันเฝ้าทั่นย่ากับแบงก์ เพราะเพราะเมื่อวันเสาร์แบงก์ไม่ได้นอนเลย

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย

 

 

 

วันจันทร์ช่วงบ่ายๆ ก็โทรไปคุยกับน้องบูม ตอนที่คุยกับน้องบูมก็ยังได้ยินเสียงย่าพูดอะไร กับใครไม่รู้ตลอดเวลา น้องบูมเล่าว่าเมื่อคืน (คืนวันอาทิตย์) ย่าไม่ได้นอนเลย นั่งพูดตลอด จนน้องต้องบอกว่าเลยเที่ยงไปนานแล้ว ให้นอนกลางวัน  ทั้งที่จริงเป็นกลางดึก ทั่นย่าถึงจะยอมนอน แล้วก็ได้ยินน้องบูมถามทั่นย่าเสียงดังว่า “ย่ากินอะไร” ไอ้เราก็ตกใจว่าทั่นย่าจะหลงมากถึงขนาดเก็บอะไรอันตรายกินเลยรึเปล่า แต่น้องบูมบอกว่าทั่นย่ากินยา คือ ทำท่าแกะยา กินยา แต่ไม่มียา แล้วก็ให้ทั่นย่ามาคุยกับหลิน ก็ยังเรียกชื่อหลินถูก แถมบอกได้ถูกด้วยว่าพรุ่งนี้ทั่นย่าจะไปมอ.-หาดใหญ่ (อาจะพาไป) แล้วก็บอกว่าวันนี้คนในตลาดมาที่บ้านเยอะ มาเยี่ยมทั่นย่า แล้วก็บอกว่านั่งนาน เมื่อยขา และให้น้องบูมมาคุยต่อ พอถามน้องบูมว่ามีใครมาเยี่ยม น้องบอกว่าไม่มีใครมาเลย สรุปว่าจากวันเสาร์ถึงวันจันทร์ทั่นย่านอนน้อยมาก กลางวันก็ไม่ได้งีบ เพราะพูด เพ้อ ตลอดเวลา ได้แต่ย้ำให้น้องบูมเอาน้ำให้ทั่นย่ากินเยอะๆ  ตรงนี้มีมูเตเล็กน้อย ให้น้องเอาน้ำมนต์ผสมให้ทั่นย่ากินด้วยล่ะ อ่อ...ทั่นย่ากินข้าวได้น้อยด้วย 2 ช้อนโต๊ะก็ไม่หมด

 

ตกค่ำวันจันทร์ก็โทรไปคุยกับน้องแบงก์ที่จะอยู่กะดึกอีก น้องแบงก์บอกว่าวันนี้ทั่นย่าหลงมากกว่าเดิม  หลงไปว่าอยู่บ้านเดิมที่เป็น 2 ชั้น แล้วพอน้องไปบอกว่าไม่มีผ้า ไม่ต้องเย็บ ทั่นย่าก็โกรธ  ว่ามาห้ามทำไม เด๋วเย็บไม่เสร็จ เย็บไม่ทันอะไรก็ไม่รู้ แต่ด้วยความเพลียที่สะสมมา 2-3 วันทั่นย่าก็หลับไปตอน 2 ทุ่มกว่าๆ น้องบูมกับน้องแบงก์จะเฝ้าอยู่จนอามารับย่าไป มอ. ตอนเช้ามืด ส่วนน้องแอ้มจะกลับไปค่ำๆ เพราะน้องจะไป มอ. กับทั่นย่าด้วย

 

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย

 

 

 

วางสายจากน้องแบงก์แล้วก็เริ่มหาข้อมูลในเน็ตถึงอาการของทั่นย่า ตอนแรกพุ่งไปที่อาการสมองเสื่อมในผู้สูงอายุ แต่ก็ไม่ใช่ โทรหาน้องแบงก์อีกที ขอชื่อยาจากตรังที่ทั่นย่ากิน ก็พบว่ามีความเป็นไปได้ที่จะเป็นเพราะยา แต่ส่วนเจอกับยานี้ขนาด 180 มลก. ของทั่นย่าที่กิน คือ 100 มลก. เลยจนใจ ต่อไปหาข้อมูลของอัลไซเมอร์ แต่ทั่นย่าไม่ได้ลืม เพียงแต่หลงกิจวัตรประจำวันยังทำได้ รู้ว่าต้องกินยา รู้ว่าสิ่งของต่างๆ เรียกว่าอะไร มาฉุกใจคิดว่าอาการทันยาที่เป็นมันปุ๊บปั๊บมาก วันศุกร์ยังปกติ แต่พอวันเสาร์กลับเป็นขึ้นมาได้เลยหาข้อมูลใหม่ว่า “สมองเสื่อมฉับพลัน”

 

...ปิ๊งป่อง!!!!!!!

 

และแล้วก็เจออาการตรงกับทั่นย่าทุกอย่าง รีบส่งลิ้งก์ให้พี่เอิ้ลอ่านดู พี่เอิ้ลก็ว่าตรง ส่งให้น้องแบงก์กับน้องแอ้มอ่านที่บ้านก็ว่าตรงอีก เลยค่อนข้างแน่ใจว่าเป็นเพราะยากลุ่มคลายกล้ามเนื้อแก้ปวด แต่ยังไงก็ต้องให้หมอวินิจฉัยอีกที พวกเราก็ภาวนาให้คุณพระคุ้มครองทั่นย่า-ทั่นยาย ขอให้อาการป่วยเป็นเพราะผลข้างเคียงของยา                                                      ข้อมูลจากลิ้งก์นี้จ้ะ à http://www.si.mahidol.ac.th/sidoctor/e-pl/articledetail.asp?id=418

 

วันอังคารที่ 29 พ.ย. อาพาทั่นย่าไปหาหมอที่ มอ. สงสารทั่นย่าจังต้องตื่นแต่เช้ามืด ไหนจะนั่งรถไปอีก ปกติจากบ้านไปกระบี่แค่ชั่วโมงกว่าทั่นย่ายังไม่อยากนั่งรถไปเลย เพราะทั่นย่าจะเหนื่อย แล้วนี่ไปหาดใหญ่ 3 ชม.กว่าแหนะ โทรถามน้องแบงก์ได้ความว่าเมื่อคืนทั่นย่าหลับได้ดี และหลับสนิท ปลุกทั่นย่าตอนเช้าต้องเรียกนานนิดนึง แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร พอทั่นย่าขึ้นรถไปแล้ว น้องๆ ก็หลับกันหมด

 

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย

 

 

 

ทำงานไปกระวนกระวายใจไปจนถึงตอนค่ำ ถึงจะได้โทรหาพี่เอิ้ล ซึ่งได้โทรคุยกับน้องแอ้มแล้ว เล่าว่าวันนี้หมอคุยกับทั่นย่านานเกือบ 40 นาทีได้ ถามอะไรทั่นย่าก็ตอบได้หมด หมอให้งดยาทุกอย่าง ยกเว้นยาความดันกินได้อย่างเดียว แล้วก็นัดทำ MRI วันที่ 4 ธ.ค. เพราะหมอเอายาไปตรวจแล้ว คิดว่าน่าจะเป็นอาการข้างเคียงของยา มีฤทธิ์ต่อประสาท ทำให้เห็นภาพที่คนอื่นไม่เห็น แต่ทำ MRI ก็เพื่อจะได้หาสาเหตุของการปวดขา เย้ๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจที่สุดเลย

 

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย

 

 

 

พี่เอิ้ลเล่าต่ออีกว่าตอนนั่งรถกลับบ้าน ทั่นย่าบอกน้องแอ้มว่าพี่เอิ้ล กับ พี่เอิ้มมาด้วย น้องแอ้มก็ใจเสีย เพราะตอนที่อยู่ มอ. ทั่นย่าเหมือนจะเป็นปกติแล้ว แต่แล้วทั่นย่าก็ชี้ไปที่หมอนสีส้มแล้วหัวเราะ มันคือของขวัญวันเกิดที่หลานๆ ทำให้ มีรูปทั่นย่ากับหลานๆ 6 คนสกรีนติดบนหมอน ทั่นย่ากลับถึงบ้านตอนเย็นๆ กินข้าว อาบน้ำก็นอนเลย ตั้งแต่ทุ่มกว่าๆ คงเพลียจากการเดินทาง น้องแบงก์ น้องบูม น้องแอ้ม บอกเหมือนกันว่าทั่นย่าเป็นปกติแล้ว ^_^

 

 

 

ข้อดีที่น้ำท่วม ทั่นย่าไม่สบาย

 

 

 

วันนี้วันพุธที่ 30 พ.ย. โทรไปเจอกับอาสะใภ้ที่ไป มอ. กับทั่นย่าด้วย อาบอกว่าทั่นย่าเป็นปกติเหมือนเดิม ตื่นมาก็กินข่าวได้มือไม่สั่นอย่างเมื่อวานที่ไปหาหมอมือยังสั่น เฮ้อออออออออออออ.....โล่งอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลยเรา

 

ในกรณีทั่นย่า เราโชคดีในหลายๆ เรื่อง คือ

โชคดี.......ที่น้องแบงก์สังเกตเห็นทั่นย่าผิดปกติในวันเสาร์ และไม่ปล่อยเลยตามเลย คิดว่าคนแก่บ่นเป็นเรื่องธรรมดา

โชคดี.......ที่ย้ำให้ที่บ้านเอาน้ำให้ทั่นย่ากินเยอะๆ จะได้ละลายยาออกมากับฉี่

โชคดี.......ที่หาข้อมูลได้ค่อนข้างเร็ว และตรงกับอาการ

โชคดี.......ที่คุณหมอที่ตรวจอาการทั่นย่าจำน้องแอ้มได้ เพราะหมอเป็นคนสัมภาษณ์น้องแอ้มในโครงการแพทย์ช้างเผือก

โชคดี.......ที่น้องบูม – เรียนม.กรุงเทพ / น้องแบงก์ – เรียนม.เกษตรฯ / น้องแอ้ม – เรียนม.ธรรมศาสตร์ อยู่ที่บ้านในตอนที่ทั่นย่าไม่สบาย เลยได้ผลัดกันดู ผลัดกันอยู่เป็นเพื่อนทั่นย่า

 

เลยได้บอกว่า ข้อดีข้อเดียวของน้ำท่วมกรุงเทพที่มี คือ มหาวิทยาลัยหยุดการเรียน การสอน ทำให้น้องๆ ทั้ง 3 คนต้องกลับมาบ้าน และได้สังเกตุเห็นทั่นย่าผิดปกติไปจากเดิม อีกทั้งยังได้ช่วยกันอยู่เป็นเพื่อน คอยเฝ้าทั่นย่าตลอดเวลาอีกด้วย ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยเลยผ่านไปอาการแบบนี้ที่เป็นอย่างฉับพลัน ก็อาจจะทำให้เป็นสมองเสื่อมถาวรได้ ส่งผลต่อการใช้ชีวิตเลยนะ

 

ขอบคุณมากนะน้องน้ำที่ท่วมอ่ะ!

 

ป.ล.บอกพี่เอิ้ลไปว่าหลินไม่ขออะไรมาก แค่ขอให้ทั่นย่าได้อยู่เห็นน้องบูม น้องแบงก์และน้องแอ้มเรียนจบ ได้เห็นน้องแบงก์บวชหลังจากเรียนจบ แล้วก็ได้เห็นเอิ้มแต่งงาน ขอแค่นี้จริงๆ

ป.ล.2 ส่วนงานแต่งของพี่เอิ้ลกับหลินสงสัยต้องรอเก้อ เพราะยังหาคนมาแต่งด้วยไม่ได้เลยจ้า

 

---เสาร์นี้ช่วงเช้าจะไปไหว้พระที่วัดหลวงพ่อโสธร ขอพรให้ทั่นย่าก่อนกลับเข้ากรุงเทพฯ มุ่งหน้าไปเที่ยว ไปเจอคนหล่อล่ะ ฮิ้วววววววววว---

 

 

     Share

<< เมื่อฉันติดเกาะแต่ไม่มีใครเชื่อเมื่อลูกสาวกำนันไปเป็นออแพร์ >>

Posted on Wed 30 Nov 2011 18:24

 

 
  
 






เมนูเห็ดเข็มทองอีกแล้ว+ปาร์ตี้ส่งเจ้ป๋วยไปแต่งงาน
รีวิวตามคำขอเห็ดเข็มทองผัดเนย
เฮฮา...ส่งสมแบทไปเยอ-ระ-มัน-นี
สวยยันฮี ! เลเซอร์หยวดครั้งที่ 2+กลับไปชาร์ตพลัง
หรือการไป After You คนเดียวมันแปลก
ฮันเลวังกาสมหนิงก็มา หน้าก็ไปทำ
เลี้ยงรุ่นโยธินฯ
ปลาหมึกน้อยน่ารัก น่ากิน+น้ำใจยิ่งใหญ่เสมอ
สวยยันฮี! : เลเซอร์หนวดครั้งที่ 1
โสดซ้ำวันแห่งความรัก+ทำแฮกึ้นกินดีกว่า
กินมากจนเก็บเอามาฝันคิดดู๊...
คนเดียวก็เปรี้ยวได้+แต่งหน้าเล่น
เห่อของขวัญจากลูกค้า+มี 3 เมนูมาเสนอจ้า
วันเด็ก วันครู หนังสือชุดสุดที่รัก
ปีใหม่ 2555+ทั่นย่ามาแว้ววว
อัพไดฯ คั่นเวลา+กลายร่างเป็นเป็ด
คริสต์มาสแบบหวัดๆ
ไข่พะโล้ไม่ง้อซีอิ๊วดำ+การ์ดใบแรกของปี
เมื่อลูกสาวกำนันไปเป็นออแพร์
ข้อดีที่น้ำท่วม+ทั่นย่าไม่สบาย
เมื่อฉันติดเกาะแต่ไม่มีใครเชื่อ
Hu-So, Eng Major '44 :: Re-union Day 2 & my great holiday
Hu-So, Eng Major '44 :: Re-union Day 1 2/2
Hu-So, Eng Major '44 :: Re-union Day 1 1/2
กลับบ้านด่วนและของฟรี (อีกแล้ว)
เปิดกล่องชุดชั้นในซัมมิท...คันหู
ย้อนหลังไปปู๊นนนน...กลับบ้าน ทำบุญ
::เยี่ยมน้องลิง...ลูกแม่หยง::
สาวน้อยเทเรซ่าก๋ากั่น
มหกรรมวิ่งแย่งของฟรี+ราดหน้าปลากะพง
แกงคั่วปู+เทเรซ่าเป็นสาวแล้ว
น้ำลายไหลกับกุ้งผัดสะตอ
:: ย้อนหลัง เล็บขบ และหมกไข่ปลา
ย้อนหลัง :: สงกรานต์/Samui Day 3 กลับบ้านแล้วจ้า
ได้ชื่อน้องอู๊คและ Samui Day 2
จะมีน้อง? และความจริงที่ต้องยอมรับ
ย้อนหลัง :: สงกรานต์/Samui Day 1
@The wedding
Mission pass! ภารกิจตามล่าหาปู



Comments

ส่งไปแล้วนะก้า ^^
p.NonG   
Fri 2 Dec 2011 9:35 [5]

โชคดีจริงๆเลยค่ะที่หลานๆสังเกตุทั่นยา คนแก่ต้องดูและเป็นพิเศษเลยทีเดียว
เสียดายปีใหม่ดาร์ลิ้งไม่ได้กลับบ้านค่ะไม่งั้นเราได้ไปเจอกันที่สายใต้ใหม่^^แต่ไม่เป็นไรค่ะโอกาสหน้าก็ได้เจอกันคงแหลงใต้กันมันเลย^O^
ไปใต้อย่าลืมกินอาหารใต้หรอยๆเผื่อด้วยนะค่ะ คิดถึงอย่างแรงนิ^^
darling   
Fri 2 Dec 2011 8:25 [4]

อ้าวลืม..แห่ะๆ

="=
p.Nong   
Thu 1 Dec 2011 11:58 [3]
 

โชคดีที่หาสาเหตุได้ทันนะหลิน

ปล.ขอให้คุณพระคุ้มครองคุณย่านะคะ
พี่หยง   
Wed 30 Nov 2011 20:50 [2]

ขอให้ท่านย่าแข็งแรง อยู่จนได้อุ้มเหลนจากลูกสาวกำนันเลยจ้า
P'มาดี   
Wed 30 Nov 2011 18:37 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn